Lobby Awards 2026: GuiHome en Charles Kaisin, de durf van Wallonië in de kijker

GuiHome, van tienerkamer tot Parijs podium

Het werd geboren op YouTube, met zijn wankele webcam en zijn familie-imitaties. Toen zwol de golf aan. De views werden wild. En de jongen uit Erpent, in de buurt van Namen, dook op in de Quotidien van Yann Barthès, in een slobberbroek en slippers, om de actualiteit te becommentariëren met formules die je laten lachen… soms geel, vaak helder. GuiHome is de kunst van het schijnbaar improviseren van wat fijn geobserveerd is. Op het Collège Notre-Dame de la Paix in Erpent leert hij over sociale verschillen op dezelfde manier als anderen Latijn leren. « Je moeten aanpassen kan een kracht worden, » vertrouwt hij ons toe. Deze wrijving vormt een karakter dat zich « altijd afvraagt wat hij hier doet « . Het goede nieuws is dat hij het prima doet.

De creatieve hyperactiviteit van GuiHome wordt weerspiegeld in zijn brede diversificatie. Het festival « Namur is a Joke », een productiebedrijf, een agentschap gespecialiseerd in het imago van bedrijven op sociale netwerken, een comedy club, een textielmerk en zelfs de productie van Naamse wafels (voor Luik en Brussel). De ondernemer besefte al vroeg dat talent een vluchtig goed is. Hij diversifieert, structureert en omringt zich. « Ik stap liever uit mijn comfortzone dan steeds hetzelfde te doen « , vat hij samen. Het is meer een strategie dan een slogan, en een die hem uitverkochte zalen in België, Frankrijk en Quebec heeft opgeleverd.

En 2016, après les attentats de Bruxelles, une vidéo cumule neuf millions de vues. Une leçon d’humanisme, sans pathos : « On a une arme plus puissante que leurs kalachnikovs : l’humour. » La phrase claque encore. L’époque avait besoin d’un rire qui tienne debout. GuiHome l’a offert.

Charles Kaisin, de ontwerper die de wereld buigt

Er zijn ontwerpers die objecten tekenen. Charles Kaisin daarentegen creëert ervaringen. Opgeleid als architect, ontwerper door instinct, regisseur door passie, laveert hij tussen disciplines met een zeldzaam gemak. Zijn credo: luxe verbinden met nut, esthetiek met ethiek en België met de wereld.

Als fervent bewonderaar van René Magritte staat hij op lagen, verschuivingen en dubbele lezingen. Niets is frontaal, alles is suggestie. Zijn beroemde « Surrealistische diners » zijn hiervan de meest spectaculaire demonstratie: van het Banqueting House in Londen tot het Palazzo Vecchio in Florence wordt elke avond een totaal verhaal, met scenografie, servies, kostuums en een sterrenkok. De prijs varieert van duizend tot vijfhonderd euro per persoon, met enkele privéedities die deze bedragen overschrijden. Je koopt niet zomaar een diner: je financiert een decor dat dicht in de buurt komt van een operaproductie.

Origami als artistieke handtekening

Zijn obsessie met origami, geleerd in Japan, gaat verder dan technische virtuositeit. Vouwen betekent het structureren van de ruimte, het accepteren van beperkingen om vorm te creëren. We herinneren ons de duizenden vogels die tijdens de pandemie in de Galeries Saint-Hubert hingen, de monumentale installaties ter ondersteuning van Oekraïne, werken die uit duizenden met de hand in elkaar gezette elementen bestonden.

Charles Kaisin werd geboren in Devant-les-Bois bij Namen, volgde een opleiding aan Saint-Luc en vervolgens aan het Royal College of Art in Londen, werkte samen met architecten Jean Nouvel en Ron Arad en heeft nooit gebroken met zijn roots. De man die voor Hermès en Delvaux werkt, ontwerpt ook objecten voor BRU, in de overtuiging dat goed ontworpen glas elegantie kan democratiseren. « Ik hou van het idee dat een object niet elitair is, » zegt hij. Op zijn drieënvijftigste geeft hij les, geeft hij door en experimenteert hij. Hij recycleert ook: kranten worden modulaire banken, tijdschriften worden fauteuils. Het efemere transformeren in het duurzame is misschien wel zijn ware signatuur.

L’un plie les mots jusqu’au rire, l’autre plie le papier jusqu’à la grâce. GuiHome et Charles Kaisin incarnent deux formes de création radicalement différentes, mais animées par une même conviction : la Wallonie n’est pas périphérique, elle est laboratoire. À l’heure où l’on confond vitesse et précipitation, ces deux lauréats des Lobby Awards choisissent l’élan.

Bekijk de nieuwste podcast van François Didisheim, CEO van High Level Communication & L’Eventail, op BXFM Radio :

Artikel geïnspireerd op de Lobby nieuwsbrief van 6 februari 2026 geschreven door Françoise Wallyn en François Didisheim, oprichter van Lobby. Lees de recensie van de cirkels van de macht, hier