Een zinvolle vraag: waarom blijven we zo lang op een plek waar we niet langer gelukkig zijn?
Françis Cantraine
23 July 2026
Hij was bij mij gekomen omdat hij dacht een organisatieprobleem te hebben. Als directeur sinds meer dan vijftien jaar sprak hij alleen over zijn agenda, zijn vergaderingen en zijn verantwoordelijkheden. De dagen waren eindeloos geworden. Hij had het gevoel voortdurend te rennen zonder het elan terug te vinden dat hem jarenlang had bezield.
Na enkele minuten stelde ik hem een vraag die schijnbaar niets te maken had met wat hij me zojuist had verteld: « Wat houdt u tegen? » Hij bleef stil. Toen antwoordde hij: « Al maanden vraag ik me af of ik moet vertrekken. Ik heb me nooit afgevraagd waarom ik bleef. » Deze zin reikt veel verder dan de bedrijfswereld.
Waarom blijven we in een relatie die ons niet langer doet groeien? Waarom zetten we een project voort dat ons niet langer past? Waarom blijven we een rol spelen waarvan we weten dat die te beperkend is geworden? We blijven uit loyaliteit. Uit angst om teleur te stellen. Omdat we zoveel geïnvesteerd hebben dat het ons onmogelijk lijkt om terug te keren. Omdat het onbekende ons meer angst aanjaagt dan een oncomfortabel geworden dagelijks leven.
Al deze redenen zijn diep menselijk. Ze verdienen gehoord te worden. Maar ze verdienen ook ondervraagd te worden. Want er bestaat een essentieel verschil tussen trouw zijn en gevangene zijn. Trouw zijn betekent ervoor kiezen door te gaan omdat die keuze nog levendig is. Gevangene zijn betekent doorgaan enkel omdat men niet langer durft iets anders voor te stellen. Met de tijd heb ik ontdekt dat de echte vraag bijna nooit was: « Moet ik vertrekken? »
De echte vraag is veel discreter: « Wat brengt het feit dat ik blijf in mij teweeg? » Sommige mensen worden levendiger. Anderen doven langzaam uit, niet omdat hun leven ondraaglijk is, maar omdat het hen niet langer voedt.
Voordat we een beslissing nemen, willen we vaak zekerheid. Die heb ik nooit aangetroffen. Daarentegen beginnen de meest juiste beslissingen vaak met helderheid: naar uw realiteit kijken zonder onmiddellijk te proberen die te veranderen, observeren wat u vreugde geeft, wat u uitput, wat u doet groeien en wat u beperkt.
Wanneer die waarheid duidelijk verschijnt, wordt de beslissing vaak veel minder moeilijk. Het gebeurt dan dat men blijft, maar om nieuwe redenen. Het gebeurt ook dat men vertrekt, niet om te vluchten, maar om opnieuw volledig acteur van het eigen leven te worden.
Een kwestie van betekenis
Voordat u iets beslist, zoek niet onmiddellijk naar het antwoord. Neem enkele dagen. Observeer uzelf. Stel u oprecht voor dat er niets verandert gedurende de komende vijf jaar. Stel u vervolgens, met dezelfde oprechtheid, voor dat u de moed heeft om deze situatie te laten evolueren. In welk van deze twee perspectieven voelt u het meeste leven in u circuleren?
Misschien komt het antwoord niet meteen. En dat is niet erg. De beslissingen die een leven transformeren beginnen vaak met een vraag die men eindelijk aanvaardt niet langer het zwijgen op te leggen.
À propos de l’auteur
Après avoir exercé à trois reprises la fonction de Directeur Général, Francis Cantraine accompagne aujourd’hui dirigeants et entrepreneurs comme executive coach MCC et confident stratégique. Formateur et professeur à l’Académie du Coaching, il intervient également dans les entreprises autour des enjeux de leadership, de communication et de transformation, avec une conviction : la performance durable apparaît lorsque l’humain retrouve sa juste place dans les organisations. Il est également l’auteur de EnQuête De Sens, une formation qu’il a développée et qu’il anime en Belgique et à Bali pour accompagner celles et ceux qui souhaitent revisiter leur trajectoire et retrouver davantage d’alignement entre réussite et sens.
Vous aimerez peut-être
Publicité
