Bernar Venet: Algoritme en kans

Met behulp van modellen, vervormde objecten en gerecyclede materialen biedt Ludovica Carbotta (Turijn, 1982) een kritische en speelse reflectie op de stad, die wordt gezien als een ruimte in spanning die voortdurend opnieuw wordt gedefinieerd door haar inwoners, haar afval en haar gebruik.

In tegenstelling tot kunst gebaseerd op nabootsing, symbool of verhaal, zorgde de minimal art vanaf het begin van de jaren 1960 voor een ware esthetische revolutie, waarbij het kunstwerk veranderde van een object om naar te kijken in een voertuig voor fysieke en emotionele ervaring.

Acht hedendaagse kunstenaars verkennen het thema À table! in dialoog met oudere werken. Voedsel kruist het intieme en het collectieve, tussen herinneringen, rituelen, tradities en afkeer.

Van de “zelfdestructieve” of “nutteloze” geanimeerde machines van Jean Tinguely tot de gigantische doordringbare sculpturen van Niki de Saint Phalle, de tentoonstelling brengt de emblematische werken samen van het meest iconoclastische paar kunstenaars op de Parijse scène in de tweede helft van de 20e eeuw.