Saffca lentesalon

In het kielzog van de Daniel Henry-tentoonstelling viert deze presentatie een opnieuw uitgevonden flora, tussen observatie en verbeelding. Schilderijen, tekeningen en woorden vormen een poëtisch herbarium, als een geheime tuin van gevoelige, ongedisciplineerde vormen.

Ergens tussen censuur en creatie brengt de tentoonstelling kunstenaars samen van wie het werk is uitgesloten, om actieve solidariteit te bevestigen en van weigering een drijvende kracht achter verzet en veerkracht te maken.

Met meer dan 200 werken, waaronder maniëristische sculpturen geïnspireerd door Michelangelo en hedendaagse werken van Joseph Beuys, Bruce Nauman en Giuseppe Penone, biedt deze topontmoeting tussen de twee ‘goddelijke kunstenaars’ ons, vier eeuwen na elkaar, een fantastische samenvatting van de hele westerse beeldhouwkunst.

Deze tentoonstelling brengt een aantal kunstenaars samen en kijkt naar de bodem als levend materiaal dat herinneringen en mogelijke toekomsten met zich meedraagt. Ergens tussen wetenschap en gevoelige ervaring nodigen de werken ons uit om onze relatie met levende dingen te heroverwegen, van extractie tot samenleven.