Danièle Zucker, een verkenning van licht tussen vergankelijkheid en eeuwigheid op BRAFA 2026

Opgeleid in Brussel en Parijs door professionele fotografen en kalligrafen, beweegt Danièle Zucker ‘s praktijk zich op de grens tussen het zichtbare en het onzichtbare. Haar dubbele opleiding in psychologie en filosofie voedt een contemplatieve benadering van het beeld, waarbij elke foto, in haar woorden, « een passage, een stille adem waar het vluchtige een spoor van het permanente wordt « .

Une photographie au croisement de l’art, de la science et de la méditation

Ses premières séries se sont attachées à l’écorce, aux fibres et aux éléments naturels, comme autant de cartographies discrètes du vivant. Elles traduisent une fascination pour les structures invisibles, les entrelacements organiques et ces « architectures que seul l’œil intérieur perçoit ». D’autres images, saisies dans le miroir presque trouble de la surface de l’eau, jouent sur les reflets, la profondeur et la vibration de la lumière, dans une dimension quasi impressionniste.

Voor dekunstenaar is elke foto zowel een afdruk als een drempel: « Fotograferen is licht verwelkomen en accepteren dat het door ons heen schijnt; het is een daad van geloof in de schoonheid van levende dingen. Deze link tussen kunst, wetenschap en meditatie komt tot uiting in series alsOscillation (Antwerpen, 2022), Phosphorescences (Brussel, 2023) en Rêverie quantique (Noordzee, 2022), waarin de zee, licht en tijd landschappen van stilte creëren.

“Transmutation” : l’or comme cicatrice lumineuse

Zijn recente verblijf in Ladakh, in het hart van het Himalayagebergte, gaf aanleiding tot een nieuwe cyclus getiteld Transmutation. In deze werken versmelt bladgoud, dat geduldig wordt aangebracht en rechtstreeks op de afdruk wordt gekalligrafeerd, met het reliëf van duizend jaar oude bergtoppen. Danièle Zucker is hier geïnspireerd door de esthetiek van kintsugi, de Japanse kunst van het repareren van gebroken keramiek met fijn goud. Ze vertaalt de geest van deze kunst naar de fotografie: goud wordt niet gebruikt om te versieren, maar om te onthullen.

 » Goud is er niet om te versieren, maar om te onthullen wat ooit kwetsbaar was; het verbindt afwezigheid met aanwezigheid, verlies met licht « , legt ze uit. Deze ingrepen met bladgoud materialiseren een idee van visueel herstel, op de kruising van het gevoelige en het tijdloze, van het menselijk gebaar en een vorm van spirituele materie. In deze beelden  » De toppen zijn geen landschappen, maar bewustzijnstoestanden. Voor mij wordt de camera een meditatie-instrument. « 

Een belangrijk werk uit de Transmutation reeks zal te zien zijn op BRAFA Art Fair, van 25 januari tot 1 februari 2026, op stand 108 bij Guy Pieters Gallery. Deze aanwezigheid maakt deel uit van een reeds indrukwekkende carrière: van Galerie Febo Dafne in Turijn tot Guy Pieters Gallery in Knokke-Heist hebben de recente tentoonstellingen van de kunstenaar de aandacht getrokken van een aantal verzamelaars, waaronder een vooraanstaande investeringsbank, die gevoelig zijn voor de poëtische en reflectieve dimensie van zijn werk.

Parallel aan BRAFA opent Danièle Zucker een virtuele galerie die online toegankelijk is, opgevat als een digitale tentoonstellingsruimte die verschillende series samenbrengt. Bezoekers kunnen ervoor kiezen om dit universum vrij te verkennen of een rondleiding te boeken met dekunstenaar in deze meeslepende omgeving. Het is een logische uitbreiding van een oeuvre dat, terwijl het het vergankelijke in vraag stelt, nooit ophoudt te zoeken naar een ‘smaak van eeuwigheid’ in het licht.