Camille Misson de Saint-Gilles
20 November 2026
Leonardo Cremonini, Les jeux sans joueurs, olieverf op doek, 1972, 67 x 46 cm © ECC
Er is zon in de schilderijen van Leonardo Cremonini (1925-2010), en iets dat verontrust. Op de Italiaanse stranden spelen de kinderen buiten het zicht van de volwassenen, geven de vakantiegangers zich over aan nietsdoen en onttrekken koppels zich aan het oog achter op een kier staande deuren. Bijna dertig jaar na zijn laatste monografische tentoonstelling in België keert de Italiaanse schilder terug naar Brussel. De Espace Constantin Chariot en de Galerie T&L in Parijs brengen aan de Louizalaan meer dan twintig doeken samen, geschilderd van de jaren 1950 tot de jaren 2000, in het verlengde van de dubbele retrospectieve die de musea van Versailles hem onlangs hebben gewijd.
© ECC
Né à Bologne, Cremonini découvre enfant la lumière méditerranéenne en Calabre, où son père, cheminot et peintre amateur, a été muté. Il s’installe à Paris en 1951 et expose dès l’année suivante à New York, chez la galeriste Catherine Viviano. Il retourne régulièrement peindre en Italie, notamment sur l’île de Panarea, où il invite son ami et artiste Roberto Matta (1911-2002). Fidèle à la figuration tout au long de sa carrière, il retient l’attention d’Alberto Moravia (1907-1990), qui voit en lui l’un des peintres de l’existentialisme. Ses œuvres figurent aujourd’hui dans les collections du MoMA, du Metropolitan Museum et du Centre Pompidou.
Leonardo Cremonini, Les parenthèses du voyage, 1977-1978, diptiek, 237 x 195 cm © ECC
Bij Cremonini volstaat een venster of spiegel om de ordening van een scène te verstoren. Balkons en deuromlijstingen snijden het doek op, terwijl druipende verf de lijnen vervaagt. De frisse kleuren hebben de uitstraling van vakantie, maar een weerspiegeling of een onderbroken gebaar volstaat om twijfel te doen ontstaan. Met een bijna filmisch gevoel voor het beeld buiten kader laat de schilder het aan de toeschouwer over om zich voor te stellen wat zich afspeelt in de aangrenzende kamer of voorbij de rand van het doek.
Leonardo Cremonini, La fine dei giochi, la sera, 1973-1974, 146 x 114 cm © ECC
Brussel heeft een belangrijke rol gespeeld in de carrière van Cremonini. In 1969 wijdt het Paleis voor Schone Kunsten hem een retrospectieve van een honderdtal schilderijen, de eerste etappe van een rondreis langs zeven musea. Michel Butor tekent voor de catalogus Les Parenthèses de l’été, een lang gedicht gewijd aan de schilder. In 1971 opent het Paleis opnieuw zijn zalen om tachtig tekeningen te tonen. De tentoonstelling aan de Louizalaan knoopt aan bij deze geschiedenis en loopt door tot aan de BRAFA, in januari 2027.
Omslagfoto: Leonardo Cremonini, Les libertés au carré, 1975-76, olieverf en tempera op doek, 114 x 146 cm
Tentoonstelling
Leonardo Cremonini: les Insolences de l’été
Data
Tentoonstelling van 20 november tot 30 januari 2027
Vernissage op 25 november
Adres
Espace Constantin Chariot
Louizalaan 115
1050 Brussel