Redactie
19 August 2026
Meer dan twintig jaar lang ging in de Belgische pers dezelfde vraag rond: wie was de vader van de zoon die in 2000 werd geboren uit de Vlaamse zangeres Wendy Van Wanten, met haar echte naam Iris Vandenkerckhove? De betrokkene, die bijna zeven jaar met prins Laurent had gedeeld, liet de twijfel over deze afstamming bestaan. Clément Vandenkerckhove, geboren in Oostende op 16 augustus 2000, werd geregeld voorgesteld als de “verborgen zoon” van de jongere broer van koning Filip, zonder dat enige officiële bevestiging de hypothese kwam staven.
Wendy van Wanten, mère de Clément Vandenkerckhove © Simon Mouton/PhotoNews
Een eerste verduidelijking kwam er op 9 september 2025. Die dag nam Clément het woord in een tweedelige documentaire die op VTM werd uitgezonden, getiteld » Clément, zoon van… — “Clément, zoon van…”. Tegelijk verspreidde prins Laurent via het agentschap Belga een » verklaring die een einde maakte aan jaren van speculaties « : daarin erkende hij de biologische vader van de jongeman te zijn, na uitwisselingen die hij » “open en eerlijk” » noemde en » “gebaseerd op een gevoel van begrip en respect”« . Die aankondiging had evenwel slechts een symbolische draagwijdte. In de ogen van de burgerlijke stand gold zij niet als wettelijke erkenning van het vaderschap.
In februari 2026 werd de beslissende stap gezet. De prins, in de burgerlijke stand ingeschreven onder de naam “Laurent van Saksen-Coburg” wegens zijn verblijf in Vlaanderen, meldde zich samen met zijn zoon bij een ambtenaar van de burgerlijke stand om de erkenning formeel te laten vastleggen. Clément ondertekende het document naast hem. De informatie, die enkele maanden vertrouwelijk bleef, werd op 19 augustus 2026 exclusief onthuld door Le Soir Mag. Intussen hadden vader en zoon volgens hun eigen verklaringen een steeds hechtere band opgebouwd: begin augustus vertrouwde Clément toe dat zijn vader » “altijd tijd vrijmaakt” » voor hem, en hij sprak over warme banden met het paleis die hij » “een paar jaar geleden zelfs niet had durven hopen”.
Het Belgische recht maakt duidelijk onderscheid tussen twee regimes. Eerst dat van de titels. Het « koninklijk besluit van 12 november 2015 bepaalt dat de kinderen en kleinkinderen uit de rechtstreekse afstamming van koning Albert II de titel van prins of prinses van België en het predicaat Koninklijke Hoogheid dragen. De tekst maakt geen onderscheid tussen afstammelingen naargelang de huwelijkse staat van hun ouders. De wettelijke vaststelling van de afstamming plaatst Clément Vandenkerckhove dus in een situatie vergelijkbaar met die welke leidde tot de erkenning van de titel van prinses Delphine en haar kinderen.
De troonopvolging volgt een heel andere logica. Artikel 85 van de Grondwet voorbehoudt de koninklijke macht aan de “rechtstreekse, natuurlijke en wettige” afstamming van Leopold Ie, volgens de orde van eerstgeboorte. De term “wettig” wordt begrepen als een geboorte uit een verbintenis die voldoet aan de dynastieke voorwaarden voorzien door de Grondwet. Een buiten het huwelijk erkend kind blijft dus uitgesloten van de dynastieke orde, ongeacht de evolutie van zijn afstamming.
Op vermogensrechtelijk vlak wordt Clément erkend als erfgenaam van zijn vader in de zin van het burgerlijk recht, op gelijke voet met zijn broers en zus. De wet biedt hem ook de mogelijkheid om naar eigen keuze de familienaam van zijn vader te dragen, “von Sachsen-Coburg” of “van Saksen-Coburg”. De jongeman toonde zich evenwel gehecht aan zijn naam: » “Ik zou het kunnen doen, maar ik ben trots op de naam Vandenkerckhove”« , vertrouwde hij de Nederlandstalige pers toe. Er zal hem bovendien geen publieke dotatie worden toegekend, aangezien België die niet toekent aan de kinderen van prins Laurent en prinses Claire.
De vraag naar de formalisering van de titel staat los van die van de afstamming. Al in september 2025 meldden meerdere media dat koning Filip van plan was een koninklijk besluit te ondertekenen dat Clément toelaat officieel de titel van prins van België te dragen. Zo’n stap zou de regering en de Koning betrekken en zijn nieuwe status administratief bekrachtigen. Het precedent van prinses Delphine de Saxe-Cobourg, de buiten het huwelijk erkende dochter van koning Albert II, vormt het belangrijkste vergelijkingspunt.
La princess Delphine © Didier Lebrun/Photonews
Laten we eraan herinneren dat de titel van prins van België, zoals die sinds 2015 is geregeld voor de afstammelingen van Albert II, geen enkele officiële functie of representatieplicht met zich meebrengt. Alleen de leden van de koninklijke familie die een parlementaire dotatie genieten, nemen regelmatige institutionele opdrachten op. De anderen, zoals de kinderen van prins Laurent, verschijnen slechts occasioneel bij familiegebeurtenissen, zoals de jaarlijkse mis die in februari wordt opgedragen ter nagedachtenis van de overledenen van de dynastie.
Sommige waarnemers, aangehaald door het Vlaamse medium HLN, wezen al in het najaar van 2025 op de politieke draagwijdte van een besluit dat deze titel zou bevestigen voor een buiten het huwelijk geboren kind, in een monarchie die moderniteit wil uitstralen en tegelijk dynastieke evenwichten bewaakt. Voor de betrokkene lijkt de kwestie ondergeschikt aan de heropgebouwde band met zijn vader. “Ik zoek geen titel, ik zoek een band”, verklaarde hij in het najaar van 2025 op de Vlaamse televisie.
Omslagfoto: © Philip Reynaers/Photonews
Publicité
