Lutz Bacher: De dagen verbranden

Lutz Bacher (1943-2019) woonde in Berkeley, Californië, en New York. Onder dit pseudoniem begon ze in de jaren 1970 te creëren. Haar eerste werken waren foto’s: sommige nam ze zelf, andere vond ze, die ze transformeerde om ze een nieuwe resonantie te geven door ze te vervormen, te wijzigen of te combineren, waardoor halfverborgen details naar voren kwamen.

Haar methode is vaak gebaseerd op toeval en op aandacht voor de grillen van de wereld. Deze benadering werd later omgezet naar andere media, waardoor ze beeldhouwkunst, video en uiteindelijk grootschalige installaties voor museale ruimtes ging onderzoeken. Lutz Bacher heeft het idee gecultiveerd dat een kunstenaar kan werken vanuit wat al bestaat, waardoor er onderbrekingen van schoonheid, komedie of geweld kunnen ontstaan. Zijn benadering staat in de traditie van de kant-en-klaremaar vervaagt ook de logica ervan door een breed scala aan gevonden materialen te gebruiken – teksten, archieffragmenten, muziek en objecten – in vaak onverwachte en gedurfde combinaties.

In juni 2026 verschijnt een volledige monografie, ontworpen door Julie Peeters en gepubliceerd door Roma Publications. Deze zal essays bevatten van Kate Nesin, Emily LaBarge en Juliane Rebentisch en een voorwoord van de curatoren van de tentoonstelling.