Zoeken naar tag "Parijs"

Met zijn heldere landschappen en delicate aquarellen legt Carl Johan Forsberg de sereniteit van het hoge noorden vast en onthult hij tegelijkertijd de ijzige chaos ervan. De tentoonstelling brengt ook Scandinavische en Nederlandse tekeningen samen, een combinatie van symboliek en huiselijke taferelen.

Een vijftigtal kunstenaarstekeningen uit de catalogus van Alain Margaron onthullen baarmoederlandschappen, plantenexplosies en surrealistische collages. De tentoonstelling brengt figuratie, abstractie en grafisch experiment samen, van pastelchaos tot enigmatische scènes uit het gewone leven.

Magdalena Abakanowicz, De kracht van gefragmenteerde lichamen. Als belangrijke figuur van de 20e eeuw creëerde de Poolse kunstenares een monumentaal en meeslepend oeuvre, geboren in een context van onderdrukking. Tussen hangend textiel, mensenmassa’s zonder hoofd en organische vormen verkent haar werk kwetsbaarheid, geweld en de menselijke conditie met een opvallende allegorische kracht.

Jean-Baptiste Sécheret, variaties op licht In het kielzog van de schilders van de veranderende luchten brengt Sécheret zijn Normandische landschappen in dialoog met die van Monet. Subtiele nuances en schemering creëren een melancholisch eerbetoon aan de seriële schilderkunst.

Geknield in gebed flankeren hertog Pierre II van Bourbon en de hertogin van Beaujeu, onder de bescherming van de heilige Petrus en de heilige Anna, de Maagd van de Apocalyps “gekleed in de zon, met de maan onder haar voeten, [en] gekroond met twaalf sterren”.

Van de mooie Endymion die door Senele, de maangodin, in een eeuwigdurende slaap wordt gedompeld tot de doop van de Maagd, de slapeloosheid van Job of de dronkenschap van Noach, de mythologie van de slaap heeft de grootste kunstenaars sinds de Oudheid geïnspireerd.

Op de begane grond van Hôtel La Fondation, aan de rand van Parc Monceau en Les Batignolles, is La Base een van die plekken die je snel, bijna vanzelfsprekend, in je opneemt. Noch een hotelrestaurant, noch een eenvoudig buurtadres, La Base vindt een delicaat evenwicht tussen elegantie, gezelligheid en oprechtheid – drie ingrediënten die essentieel zijn geworden voor een geslaagd verblijf.

Jacques-Louis David (1748-1825) was een schilder van regimes (als parlementslid voor Parijs stemde hij voor de dood van Lodewijk XVI in 1793), lid van het Comité van Openbare Instructie, vervolgens van het Comité van Algemene Veiligheid en zelfs voorzitter van de Nationale Conventie tijdens de Terreur. Hij was een belangrijke speler in de roerige tijden van de Franse geschiedenis.

Félix Marcilhac, een icoon op de Parijse kunstmarkt en expert in 20e-eeuwse decoratieve kunst, met name Art Deco, opende zijn galerie in 1969 in de rue Bonaparte. Met andere woorden, hij was een pionier in de wijk Saint-Germain-des-Prés en het adres is legendarisch geworden.

Het is een slapende schoonheid die weer tot leven is gekomen. Het Prunier-restaurant heeft zijn deuren heropend met een facelift die de geschiedenis respecteert.

De weelderige decoratie van de Farnese Galerij, die begin 1600 in Rome werd voltooid en wordt beschouwd als de Sixtijnse Kapel van de 17e eeuw, , stond bijna 300 jaar lang model voor veel decoraties in heel Europa.

De werken van de vier kunstenaars die genomineerd zijn voor de Marcel Duchamp Prijs zijn te zien in de permanente collecties van het Musée d’Art Moderne in Parijs.