De kunsten van de aarde

De tentoonstelling mengt didactische en‘ecopoëtische‘ ruimtes in een multidisciplinaire reis die beeldhouwkunst en landbouw, landschapskunst en biochemie met elkaar verbindt en laat zien hoe de aarde, die door de eerste‘groene‘ kunstenaars als een substraat of materiële ruimte werd beschouwd, een‘gedeeld ecosysteem’ is geworden.Onder de hoofdrolspelers zijn Jean Dubuffet (1901-1985), met zijn portret uit 1959 van een tuinman in bladeren; Joseph Beuys (1921-1986), met zijn herbarium (1972); Giuseppe Penone (1947), met zijn gebeeldhouwde en gebeeldhouwde boom of zijn stapel ingekapselde laurierbladeren (1969-1989); en Dennis Oppenheim (1938-2011), een van de grote namen in de land art. Daarnaast zijn er de efemere werken die tussen 1970 en 1980 in situ zijn gemaakt door Ana Mendieta (1948-1985) en Fina Miralles (°1950), die hun sporen achterlieten in het zand of hun lichaam bedekten met aarde of stenen. DeTower of Hay en Volume for Lying Flat, van Meg Webster (°1944), geuren naast deze historische werken, net als de monumentale aarde- en modderarchitectuur van Delcy Morelos (°1967), wiens meeslepende installaties onze band met de aarde,« wieg van de cycli van het leven« , willen herstellen.
van leven, dood en wedergeboorte« .