Barbara De Pauw op Art Brussels: twee nevelige verduisteringen bij Guy Pieters

De internationale tentoonstelling van hedendaagse dierenkunst keert terug voor haar elfde editie in hartje Brussel. Met eenentwintig zorgvuldig geselecteerde kunstenaars en meer dan vijfhonderd originele creaties is Animal Art Brussels uitgegroeid tot hét evenement voor liefhebbers en verzamelaars van een genre dat door de voorstanders wordt omschreven als moderner en modieuzer dan ooit.

Nooit eerder in de herinnering van verzamelaars was er zo’n sterke Belgische aanwezigheid op TEFAF. De editie van 2026 belooft bijzonder rijk aan verrassingen te worden.

Als onderdeel van BRAFA wijdt de New Yorkse galerie Martos, een nieuwkomer op de beurs, een solotentoonstelling in de vorm van een eerbetoon aan het werk van de getalenteerde Keith Haring. Het is een kans om in de unieke geschiedenis te duiken die deze grote Amerikaanse kunstenaar nauw met België verbindt.

Arnaud Jaspar Costermans, directeur van de familiale galerie du Sablon, opgericht in 1839, is toegetreden tot de Raad van Bestuur van BRAFA en vertelt ons als vice-voorzitter wat er in petto is voor de 71e editie van een van Europa’s meest toonaangevende kunstbeurzen.

De 3de editie van Ceramic Brussels zet Spanje in de kijker. Van 21 tot 25 januari 2026 kunnen we ons in Tour & Taxis verheugen op vijf dagen internationale kunstenaars die met klei en vuur werken. Jean-Marc Dimanche en Gilles Parmentier, co-directeurs van deze jaarlijkse beurs, lichten hun keuzes toe.

Julie Rains, die voor het eerst bekend werd als onderdeel van het duo Juicy, is nu een soloartieste met een duidelijk meer hybride geluid, dat de draak steekt met de codes van de pop en botst met die van de elektronica en de jazz. Net als haar laatste EP, Lentement, die ze beschrijft in termen van het ontstaan, tussen formeel onderzoek en een verlangen naar oprechtheid.

Winnaar van de Prix Marcel-Duchamp 2025, Xie Lei (°1983) zal worden gepresenteerd door Galerie Meessen op BRAFA. In zijn Parijse studio mengt de Franse schilder Chinese erfenis en westerse invloeden. Hij creëert werken waarin het zichtbare en onzichtbare elkaar overlappen, met delicate kleuren en een stille kracht die het oog en de emotie vangt.

In « Une pension en Italie » (Een pension in Italië) onderzoekt de schrijver wat een familie lang geheim heeft gehouden. In de zomer van 1964 besloot Paul Virsac, 44 jaar oud, de zomervakantie door te brengen in Toscane met zijn vrouw Gaby en hun twee dochters, Suzanne en Colette. Het gezin verbleef in een bescheiden pension in San Donato in Poggio, een dorp tussen Siena en Florence. Tijdens hun vakantie verdween Paul drie dagen na hun aankomst. Hoe verdween hij? Waarom verdween hij? Niemand sprak ooit nog over de omstandigheden van zijn verdwijning. Ze hebben het verzwegen, op instigatie van Gaby. De verteller, de kleinzoon van Paul, groeide op in stilte. Hij besluit licht te werpen op dit zwarte gat. Hij is een schrijver zoals Philippe Besson… We hebben hem ontmoet.