Catering? Een hachelijke onderneming!

Juan Carlos heeft ervoor gekozen om zijn memoires Verzoening te noemen. Een titel die boekdelen spreekt over de carrière van een vorst die geschiedenis schreef voordat hij een natie teleurstelde. Het is ook een gelegenheid om terug te kijken op een cruciaal moment in 1975, toen de monarchie in Madrid werd hersteld.Spanje is een zeldzaam voorbeeld van een land dat erin geslaagd is om zijn monarchie in de loop der tijd te bestendigen. Door generaal Franco op te volgen, begeleidde Juan Carlos het einde van de dictatuur en speelde hij een beslissende rol in de overgang naar democratie.

Toen hij de troon besteeg, gaven velen hem de bijnaam « Juan de Korte », maar hij regeerde tot zijn troonsafstand in 2014. Geen enkele politieke commentator zou een peseta hebben ingezet op deze figuur, die werd beschouwd als glansloos en nog steeds bezoedeld door de erfzonde van het Francoïsme. Tegen alle verwachtingen in ontpopte de man zich als een gewiekst politicus, in staat om de meest uiteenlopende meningen met elkaar te verzoenen en, bovenal, om zijn strepen te verdienen alsstaatsman tijdens de poging tot putsch door luitenant-kolonel Antonio Tejero in februari 1981. Gepassioneerd door dit succes begeleidde de Vorst een indrukwekkende reeks hervormingen die vanSpanje een van de meest progressieve landen ter wereld hebben gemaakt. Dit staat ver af van het stereotype van een reactionaire monarchie met een achterwaartse blik! Wanneer de balans van een bewind moet worden opgemaakt, zal het recht om de balans op te maken rekening houden met de balans van een man en niemand zal de realiteit van een restauratie die in de loop der tijd wortel heeft geschoten, kunnen betwisten.

Terugkomen is niet gemakkelijk

Toen het communisme viel, gokten velen op een herstel in verschillende Oost-Europese landen. In Roemenië zagen velen koning Michael ^I al terugkeren op de troon. De man had respect gekregen voor zijn oprechtheid en moed, maar dat was niet genoeg om het instituut te herstellen dat door zijn vader, koning Carol II, was ondermijnd.

In Bulgarije werd de voormalige tsaar Simeon II zelfs premier zonder ooit zijn troon terug te krijgen. Het is niet gemakkelijk om de eisen van politieke macht en monarchale vertegenwoordiging met elkaar te verzoenen… Dezelfde geruchten deden de ronde in Albanië met Leka, in Servië met Alexander en in Montenegro met Nicolas. Geen van deze monarchale restauraties maakte echter de overgang van theorie naar praktijk. Hetzelfde geldt voor andere – veel oudere – landen zoals Iran, Nepal, Portugal, Griekenland en Ethiopië, die er niet in zijn geslaagd om terug te keren nadat ze waren bezweken onder revoluties.

De geschiedenis staat bol van voorbeelden van restauraties die niet met succes werden bekroond, zoals in Frankrijk met de val van de Bourbons in 1830 of die van de Orléans in 1848. Een uitzondering is Engeland, waar de restauratie van Charles II plaatsvond in 1651, na de republikeinse periode… Een winnende comeback die tot op de dag van vandaag heeft standgehouden.

In het licht van deze historische evocaties zullen we begrepen hebben dat het herstel van de monarchie een moeilijke kunst is en dat de geschiedenis een tekort heeft aan succesvolle voorbeelden. Op een dag zal de regering van Juan Carlos worden beoordeeld aan de hand van deze succesvolle comeback. Op die dag zullen Felipe VI en de Infanta Leonor hem dankbaar zijn.

Foto omslag: © Vandeville Eric/Gamma/Foto News