In de studio van Sharon Van Overmeiren

L’Éventail – Wat is het ritueel dat je gebruikt om aan het werk te gaan in je atelier?
Sharon Van Overmeiren – In feite is het een echt ritueel: ik loop letterlijk rondjes en observeer waar ik de vorige dag gebleven was. Ik drink een koffie, loop nog een paar rondjes en drink dan nog een koffie.

– Is er iets in de studio dat iets zegt over jullie manier van werken?
– Mijn studio is relatief leeg. Er zijn weinig zichtbare objecten of inspiratiebronnen. Ik houd deze ruimte bewust vrij van directe beelden, omdat mijn belangrijkste gereedschap het geheugen is. Ik geloof dat een beeld aan kracht wint als het door het geheugen wordt gefilterd . Ik moet vaak denken aan momenten in de geschiedenis dat monniken, eenmaal gevangen, hun klooster vanuit hun geheugen opnieuw tekenden op de muren van hun cel. Dit isolement veroorzaakt een transformatie: het beeld wordt bewerkt tot het zijn essentie bereikt. De afwezigheid van objecten dwingt me om vanuit dit geheugen te werken. Daar worden de meest oprechte vormen geboren.

– Je werk is gebaseerd op een breed scala aan referenties en materialen. Hoe komen deze invloeden samen?
– Ik vind het bevrijdend om objecten en symbolen te ontdoen van hun oorspronkelijke betekenis en ze te gebruiken als iets nieuws, als open matrices. In een tijd waarin alles onmiddellijk kan worden verklaard met een enkele klik, wil ik de intuïtie en de verbeelding opnieuw activeren. Voor mij is keramiek het ideale materiaal om de vluchtige beeldtaal van vandaag de dag vast te leggen. Ik ben gefascineerd door het transformatieproces, van een vloeibare toestand naar wat ik een ‘versteend moment’ noem.

– Waar komt de humor in je werk vandaan?
– Ik voel me vaak overweldigd door de snelheid en complexiteit van de wereld van vandaag. Ik vind mijn toevlucht in cartoons en tekenfilms met dieren, zoals de Stomme Symfonieën van Walt Disney. De emoties zijn puur, ontroerend en grappig tegelijk. De speelse dimensie van mijn werk is een vorm van verzet tegen snelheid, een uitnodiging om met een open, bijna kinderlijke blik naar de wereld te kijken en in deze eenvoud de eerlijkheid te herontdekken.

– Hoe werkt je samenwerking met Studio LOHO door in je creatieve proces?
– Als onderdeel van deze samenwerking werkte ik rechtstreeks in de werkplaatsen van Studio LOHOeen ontwerpstudio die ook keramische creaties maakt. Ondergedompeld worden in een collectieve omgeving, waar verschillende mensen aan dezelfde visie werken, is stimulerend. Het van dichtbij observeren van het vakmanschap achter hun minimalistische keramische vormen gaf me veel energie en nieuwe perspectieven.

– Als je ergens anders in de wereld een werk zou moeten maken, welke plek zou je dan kiezen?
– China. Ik ben gefascineerd door de cultuur van herinneringen, maar ook van replica’s en herhalingen van liedjes. Wanneer een beeld in massa wordt geproduceerd en vervolgens in een andere context wordt geplaatst, ontstaat er een prachtige vorm van absurditeit.

– Waar zou je in alle vrijheid een kunstwerk willen kunnen installeren?
– Ik kan je vertellen dat ik graag een onverwachte plek zou kiezen. Een winkelcentrum of de hal van een vliegveld.

– Als je iemand zou uitnodigen voor een etentje in je studio, wie zou dat dan zijn?
– Pluto en Satanas. Ze hebben een slechte reputatie, hoewel ze vast heel aardig zijn. Ik zou ze een stapel gekookte botten klaarmaken, versierd met mooie lintjes, op een tafel ontworpen door Studio LOHO.

– Wat ga je presenteren op Collectible met Studio LOHO?
– Voor deze editie werk ik samen met de studio aan een samenwerking op basis van keramische vormen uit hun archieven. Ik heb ze me eigen gemaakt op een heel vrije, bijna wilde manier.

Foto omslag: © DR