Zoeken naar tag "Interview"

U voelt dat hij het pathos wil vermijden. Dat lukt hem. Bijna té goed. Als gewaardeerd en erkend architect, bij wie alles lijkt te lukken, is hij een levensgenieter: geëngageerd en gepassioneerd. Hij ontmoet Nathalie (Ruth Becquart), moeder van twee tienerdochters. Enthousiast wordt Ludovic verliefd. Hij ontfermt zich over de twee meisjes en groeit naar hen toe. Te veel? Nathalie neemt afstand van de “stiefvader”. Ludovic vreest alles te verliezen: de liefde én de vaderlijke gehechtheid. Eerste langspeelfilm van de Belg Jean-Benoît Ugeux. Even verkwikkend als melancholisch.

In “een wereld zo complex als de tijd van de monsters” – zoals Gramsci het noemde – zou men de hoop kunnen verliezen. Maar veel mensen werken aan een betere samenleving, en hun engagement, hun ideeën en hun vastberadenheid hebben opmerkelijke effecten, herinnert Brieuc Van Damme, CEO van de Koning Boudewijnstichting. Een ontmoeting.

In een Palestijns dorp doorkruist Wahid, een weeskind geboren uit een moslimvader en een katholieke moeder, de trauma’s van de oorlog voordat hij monnik wordt, en vervolgens prior in Bethlehem. Wahid besluit zijn leven op te schrijven. In het hedendaagse Parijs weigert een uitgever zijn manuscript te lezen. Wahid gijzelt hem. Met als doel gelezen en gehoord te worden. Auteur van de bestsellers Les Hirondelles de Kaboul (2002, in 2019 verfilmd als animatiefilm door Zabou Breitman en Éléa Gobbé-Mévellec) of L’Attentat (2005), publiceert Yasmina Khadra Le Prieur de Bethléem, een verhaal dat het intieme, de literatuur en het politieke verweeft tegen de achtergrond van het Israëlisch-Palestijnse conflict.

Door de strip In Waves, het autobiografische verhaal van illustrator AJ Dungo (2019), naar het scherm te vertalen, dompelt Phuong Mai Nguyen zich op haar beurt onder in de oceaan en haar Californische golven. Voor haar eerste lange animatiefilm (1) tekent de regisseuse een aangrijpend en poëtisch melodrama. Ontmoeting.

2004. Op 18-jarige leeftijd wordt Marina, een wees, herenigd met haar familie van vaderskant in Vigo, Galicië. Ze onderzoekt het verwoeste lot van haar ouders, die stierven aan AIDS nadat ze verslaafd waren geraakt aan heroïne. Regisseuse Carla Simón, die haar vader verloor toen ze 3 was en haar moeder toen ze 6 was, blijft zich laten inspireren door haar eigen persoonlijke verhaal. In “Romería” laat de Spaanse de opgeofferde generatie van de Movida herleven. Een derde film, gevoelig, langzaam – misschien een beetje te langzaam -, open voor de zee, de wind en gedragen door de zeer jonge Llucia Garcia in de rol van Marina. Interview met Carla Simón op het filmfestival van Cannes.

Delphine de Vigan is een van de meest gelezen romanschrijvers van Frankrijk. Ze houdt zich bezig met de gevoelige plekken van onze tijd, het kenmerk van grote schrijvers. Het succes van haar romans als No et moi en Rien ne s’oppos à la nuit getuigt hiervan. En als ze ons nu ondervraagt over wat onze telefoons over ons zeggen, dan moet ze daar een heel goede reden voor hebben. Door Nicky Depasse

De Antwerpse kunstenares verwelkomt ons in haar atelier in Zaventem. Door referenties uit de populaire cultuur en de geschiedenis van vormen te combineren, onderzoekt ze de manier waarop beelden geladen zijn met betekenis, en hoe die betekenis evolueert met de cultuur en de tijd. Voor Collectible Brussels, een platform gewijd aan het ontdekken van het beste in collectible hedendaags design, wordt Sharon Van Overmeiren gepresenteerd door Studio LOHO, met een samenwerking gebaseerd op keramische vormen uit hun archieven.

La Maison des femmes werd in 2016 opgericht door Dr. Ghada Hatem en biedt sinds 2018 de mogelijkheid om klachten in te dienen. Mélisa Godet is de uitdaging aangegaan om een drama – en een eerste speelfilm – te maken over een serieus onderwerp dat vaak onder het tapijt wordt geveegd. Met humor en een zekere lichtheid.

In “The Love We Have Left”, zijn nieuwste film, brengt de IJslandse filmmaker Hlynur Pálmason een ode aan de natuur, familie en liefde. Net als in “Godland” (uitgebracht in 2022) plaatst Hlynur Pálmason de familie centraal in zijn verhaal. De scheiding van het koppel wordt ervaren als een langzame erosie. Als deze film lang lijkt, komt dat omdat Hlynur Pálmason dit uiteenvallende gezin op een bewust minimalistische, contemplatieve manier observeert. “L’Amour qu’il nous reste” (De liefde die we hebben achtergelaten), gepresenteerd in Cannes Première op het filmfestival van Cannes 2025, is een koude, sentimentele kroniek doordrenkt met tederheid en zachtheid. Maak kennis met Hlynur Pálmason.

In “Une pension en Italie” (Een pension in Italië) onderzoekt de schrijver wat een familie lang geheim heeft gehouden. In de zomer van 1964 besloot Paul Virsac, 44 jaar oud, de zomervakantie door te brengen in Toscane met zijn vrouw Gaby en hun twee dochters, Suzanne en Colette. Het gezin verbleef in een bescheiden pension in San Donato in Poggio, een dorp tussen Siena en Florence. Tijdens hun vakantie verdween Paul drie dagen na hun aankomst. Hoe verdween hij? Waarom verdween hij? Niemand sprak ooit nog over de omstandigheden van zijn verdwijning. Ze hebben het verzwegen, op instigatie van Gaby. De verteller, de kleinzoon van Paul, groeide op in stilte. Hij besluit licht te werpen op dit zwarte gat. Hij is een schrijver zoals Philippe Besson… We hebben hem ontmoet.

Julie Rains, die voor het eerst bekend werd als onderdeel van het duo Juicy, is nu een soloartieste met een duidelijk meer hybride geluid, dat de draak steekt met de codes van de pop en botst met die van de elektronica en de jazz. Net als haar laatste EP, Lentement, die ze beschrijft in termen van het ontstaan, tussen formeel onderzoek en een verlangen naar oprechtheid.

Sinds 2023 staat Nele Verhaeren aan het hoofd van Art Brussels, een structuur waar ze in 2006 bij kwam. Aanvankelijk was ze verantwoordelijk voor de contacten met galeries, reisde ze naar de grote internationale beurzen, bouwde ze een solide netwerk op en verfijnde ze de positionering, budgetten en organisatie… alvorens het roer over te nemen als directeur. Interview.