Zoeken naar tag "Interview"

In “The Love We Have Left”, zijn nieuwste film, brengt de IJslandse filmmaker Hlynur Pálmason een ode aan de natuur, familie en liefde. Net als in “Godland” (uitgebracht in 2022) plaatst Hlynur Pálmason de familie centraal in zijn verhaal. De scheiding van het koppel wordt ervaren als een langzame erosie. Als deze film lang lijkt, komt dat omdat Hlynur Pálmason dit uiteenvallende gezin op een bewust minimalistische, contemplatieve manier observeert. “L’Amour qu’il nous reste” (De liefde die we hebben achtergelaten), gepresenteerd in Cannes Première op het filmfestival van Cannes 2025, is een koude, sentimentele kroniek doordrenkt met tederheid en zachtheid. Maak kennis met Hlynur Pálmason.

In “Une pension en Italie” (Een pension in Italië) onderzoekt de schrijver wat een familie lang geheim heeft gehouden. In de zomer van 1964 besloot Paul Virsac, 44 jaar oud, de zomervakantie door te brengen in Toscane met zijn vrouw Gaby en hun twee dochters, Suzanne en Colette. Het gezin verbleef in een bescheiden pension in San Donato in Poggio, een dorp tussen Siena en Florence. Tijdens hun vakantie verdween Paul drie dagen na hun aankomst. Hoe verdween hij? Waarom verdween hij? Niemand sprak ooit nog over de omstandigheden van zijn verdwijning. Ze hebben het verzwegen, op instigatie van Gaby. De verteller, de kleinzoon van Paul, groeide op in stilte. Hij besluit licht te werpen op dit zwarte gat. Hij is een schrijver zoals Philippe Besson… We hebben hem ontmoet.

Julie Rains, die voor het eerst bekend werd als onderdeel van het duo Juicy, is nu een soloartieste met een duidelijk meer hybride geluid, dat de draak steekt met de codes van de pop en botst met die van de elektronica en de jazz. Net als haar laatste EP, Lentement, die ze beschrijft in termen van het ontstaan, tussen formeel onderzoek en een verlangen naar oprechtheid.

Sinds 2023 staat Nele Verhaeren aan het hoofd van Art Brussels, een structuur waar ze in 2006 bij kwam. Aanvankelijk was ze verantwoordelijk voor de contacten met galeries, reisde ze naar de grote internationale beurzen, bouwde ze een solide netwerk op en verfijnde ze de positionering, budgetten en organisatie… alvorens het roer over te nemen als directeur. Interview.

Tot 2023 is Nele Verhaeren lid van de raad van bestuur van Art Brussels, een structuur die ze vervoegde in 2006. Aanvankelijk was ze verantwoordelijk voor de contacten met galeries, reisde ze naar de grote internationale beurzen, bouwde ze een solide netwerk op en verfijnde ze de positionering, budgetten en organisatie… alvorens het roer om te nemen als directeur. Interview.

Met absurde humor en verrassende tederheid verkent de komedie “Baise-en-ville” de moderne liefde. De jonge Franse regisseur Martin Jauvat heeft een grotendeels autobiografische komedie geschreven. Het is een zacht, luchtig verhaal over de beproevingen van het volwassen worden van een jongen die verdwaald is in een buitenwijk. “Baise-en-ville” verkent ook de wereld van het werk zoals die generatie Z confronteert. En wat is de plaats van liefde en seks in deze moderne sentimentele opvoeding vol fantasie? Martin Jauvat biedt een zeer grappige, poëtische en realistische fabel over een generatie die verscheurd wordt tussen romantische idealen en de harde economische realiteit. Ontmoet de filmmaker.

Wij houden van Pierre Lemaître om zijn romans, die worden verslonden als prachtig geschreven series. Hij is winnaar van de Goncourt-prijs, meester van de spanning, meester van de emoties en de verscheurde personages, maar bovenal weet hij het verhaal van de geschiedenis vanuit een menselijk perspectief te vertellen. Ter gelegenheid van het verschijnen van het nieuwste deel van Années glorieuses vertelt hij wat hem drijft om ons steeds weer mee te slepen.

Vanuit Luik heeft dit kwartet de psychedelische rock nieuw leven ingeblazen, met in het Frans gezongen nummers die regelmatig meer dan zes minuten duren. Twee jaar na een veelbelovend debuutalbum komt Gros Cœur nu met Vague scélérate, een tweede full-length die evenveel te danken heeft aan de vroege Tame Impala als aan Philippe Katerine. Drummer Alexandre De Bueger neemt ons mee achter de schermen.

Adélaïde de Clermont-Tonnerre, romanschrijfster en journaliste, afgestudeerd aan de École normale supérieure (ENS), boeit de lezer met haar talent en aristocratische afkomst. Na Le Dernier des nôtres en Les Jours heureux herneemt haar nieuwe roman Je voulais vivre, winnaar van de Prix du Titre 2025, een literaire mythe met durf en zwier.

In zijn laatste film,“L’agent secret” , Kleber Mendonça Filho volgt een academische weduwe onder de Braziliaanse dictatuur. De regisseur weeft een bloemlezing van mysterieuze plots waarin zwarte humor en stedelijk geweld hand in hand gaan. Het is een lange, brede, kronkelende film, vol hallucinante, grappige en schokkende verrassingen. Kleber Mendonça Filho spoort zijn antiheld op en mengt momenten uit een pijnlijk verleden dat nog steeds springlevend is met die uit een heden dat nooit sereen is en altijd (een beetje) op zijn hoede. Ontmoet de Braziliaanse filmmaker op het filmfestival van Cannes*.

Amélie Nothomb is terug, en des te beter! Haar nieuwe roman combineert vitaliteit, humor en ernst: een liefdesverklaring aan het leven die, zoals altijd bij haar, in één ruk uitgelezen kan worden en een onuitwisbare indruk achterlaat. Een gesprek met een onclassificeerbare romanschrijfster.

In zijn nieuwe boek richt de Belgische Holocaustoverlevende zich in het bijzonder tot jongeren. Al meer dan twintig jaar is Simon Gronowski overal getuige, in België en daarbuiten. Op 94-jarige leeftijd neemt deze koppige optimist en onvermoeibare boodschapper van de herinnering opnieuw de pen ter hand. Zijn “Pleidooi voor de Vrede” richt zich tot iedereen, vooral jongeren, en brengt hoop, verzoening en vriendschap. Simon Gronowski verwelkomde ons bij hem thuis. Zijn woorden zijn sterk en duidelijk. Zijn vredesboodschap doet ons goed.