Kunst Parijs van Babel tot reparatie

« Ik denk dat het de charme is van deze beurs die, naast haar financiële dimensie, ook een plek is die trends in de kijker zet via haar thematische routes en haar sector Beloften, waar dit jaar niet minder dan vijf jonge Belgische galeries* deel van uitmaken », legt curator Guillaume Piens uit.

Het thema van de tentoonstelling van dit jaar is taal en herstel, met twee thematische routes samengesteld door twee kunsthistorici, Loïc Le Gall (directeur van het centrum voor hedendaagse kunst Passerelle in Brest) en Alexia Fabre (adjunct-directeur van het Centre Pompidou francilien in Massy). Het eerste deel, getiteld Babel – Kunst en taal in Frankrijk, brengt eenentwintig kunstenaars samen wier werk het raadsel van tekensystemen en taalstructuren in de hedendaagse kunst onderzoekt. Sommigen stellen de materialiteit van de letter in vraag, anderen de spanning tussen tekst en beeld, weer anderen de manier waarop woorden circuleren in de hedendaagse netwerken. Aan de hand van een selectie van een twintigtal internationale kunstenaars verkentAlexia Fabre de hedendaagse creatie door het prisma van « genoegdoening », waarbij « wonden, oorlogen, afwezigheid, lijden en vergetelheid » worden opgeroepen.

De werken van vrouwelijke kunstenaars die geselecteerd zijn voor de Her Art prijs – naast andere geëngageerde kunstenaars, met name op het gebied van ecologie en de levende wereld – roepen geweld tegen vrouwen op, de wonden en onrechtvaardigheden van de geschiedenis. Hiertoe behoren de vreemde werken van de Australische kunstenares Juanita McLauchlan, vertegenwoordigd door de galerie Cassandra Bird (Sydney-Parijs), waarin hangende sculpturen de vorm aannemen van reusachtige halskettingen die natuurlijke vezels en buidelrattenhuiden combineren en fungeren als herstellende relikwieën. Rachel Labastie, vertegenwoordigd door galerie La Forest Divonne (Brussel-Parijs), is ook te zien in de tentoonstelling Réparation: een serie bas-reliëfs in ruwe klei, ingesloten in houten kisten, waarvan de gemodelleerde vorm zowel een litteken als een vulva oproept. Tegenover dit Hart van het Lichaam geplaatst, stellen de Krachten onder spanning in gebeeldhouwde glazen onderarmen, die elkaar omklemmen en vasthouden, de complexiteit van onze banden in vraag, die vaak schommelen tussen bescherming en dwang. In dezelfde geest moeten we ook het keramische werk van de Birmese kunstenaar Nge Lay (A2Z Gallery) vermelden, dat door middel van een dijbeen gekoloniseerd door schimmels, een vorm van regeneratie oproept.