Gouden bruiloft in Stockholm

Ruim vóór de festiviteiten hadden de vorsten in het paleis een tentoonstelling geopend over het verloop van deze verbintenis die het koninkrijk heeft getekend… talrijke foto’s en herinneringsobjecten brachten Silvia en Carl Gustaf een halve eeuw terug in de tijd! En wat een weg hebben zij afgelegd! Velen menen dat dit huwelijk de monarchie heeft gered, en daar hebben zij niet helemaal ongelijk in. Deze herderin wist zich al snel te profileren als de charme-troef van de Bernadottes en werd door de jaren heen een voorbeeldige koningin, met een onverminderde populariteit.

Destijds werd de troonopvolger, wees van vader en moeder en aangewezen opvolger van zijn grootvader die al meer dan dertig jaar regeert, als flets en wat triestig bestempeld. Er zijn wel de prinsessen Margaretha, Birgitta, Désirée en Christina die het hofleven opluisteren, maar het land heeft sinds 1965 geen koningin meer. Deze ontmoeting blijkt dus meer dan belangrijk.

Maar wie is Silvia? Van Duitse afkomst werd het meisje geboren in Heidelberg en volgde zij tolkopleidingen in München. Vanaf 1971 trad zij toe tot het ontvangstcomité van de Olympische Spelen, een functie die zij tot 1973 zou behouden, voor zij werd benoemd tot hoofd protocol bij die van Innsbruck. In de zomer van 1972 kruisen Silvia en Carl Gustaf elkaars pad, wanneer hij de Olympische Spelen bijwoont. Op 26-jarige leeftijd heeft de prins alles van een jonge held, maar zijn verlegenheid verlamt hem. Uiteindelijk waagt hij de stap, maar beseft al snel welke moeilijkheden hem te wachten staan. De eerste periode, vol hindernissen, lijkt ontmoedigend, maar de idylle krijgt vorm.

Enkele maanden later overlijdt koning Gustav VI Adolf, grootvader van de betrokkene, op 15 september 1973 en blijkt de opvolging ingewikkeld. De Zweedse monarchie gaat door een periode van onzekerheid. Net gekroond vergeet Carl Gustaf Silvia niet, maar hij wil er zeker van zijn dat zij de rol die haar wacht volledig aanvaardt. Gesteund door zijn vier oudere zussen verklaart hij zich eindelijk en de verloving wordt officieel aangekondigd op 12 maart 1976.

Het huwelijk is gepland op 19 juni 1976 en de kathedraal van Stockholm herleeft haar gelukkige uren. De Zweden bereiden hun nieuwe koningin een triomfantelijke ontvangst. Silvia kiest voor een uiterst eenvoudige jurk die haar perfecte silhouet omlijst en zet de cameeëndiadeem op, geërfd van keizerin Joséphine. Zelfs de groep ABBA sluit zich aan bij de nationale vreugde door ter ere van haar hun beroemde nummer Dancing Queen te componeren, dat zij de avond vóór de ceremonie voor de beau monde uitvoeren.

Bij die gelegenheid maakt koningin Silvia kennis met de Luxemburgse vorsten, koning Boudewijn en koningin Fabiola, met wie zij meteen bevriend raakt. Koning Olav van Noorwegen, koningin Margrethe II van Denemarken en haar moeder koningin Ingrid, tante van de bruidegom, zijn als buren gekomen om de eerste verbintenis bij te wonen van een regerend monarch sinds 1797! Meteen verovert Silvia iedereen!

Als briljante taalkundige spreekt de koningin, die het Engels, Frans en Spaans al beheerst, ook Portugees omdat haar moeder Alice Braziliaanse is, en vanzelfsprekend Duits. Al maanden leert zij Zweeds en zij spaart zich niet om zich aan te passen, temeer daar de media haar doen en laten op de voet volgen.

En in de loop van de voorbije vijftig jaar is er niets veranderd. Silvia en Carl Gustaf genieten nog altijd een indrukwekkend sympathiekapitaal en het leek dan ook vanzelfsprekend dat de Zweden zich aansloten bij deze gouden bruiloft, die integraal op televisie werd uitgezonden.

Zoals vaak in Zweden begon het programma met een Te Deum in de paleiskapel. Er waren weliswaar minder koninklijke gasten dan bij het jubileum van de koning, maar men kon toch koning Harald en koningin Sonja van Noorwegen herkennen, prinses Benedikte van Denemarken, prinses Takamado van Japan, hertog Hubertus van Saksen-Coburg-Gotha en zijn echtgenote Kelly, prins en prinses Leopold van Beieren, prins en prinses Alexandre van Servië, prins en prinses Philip van Servië, prins en prinses Richard van Sayn-Wittgenstein-Berleburg, prinses Cristina van Zweden, zus van de koning, en haar echtgenoot, maar ook prinses Margareta, de oudste zus van de vorst, vandaag 91 jaar oud.

Daarna ging het koninklijk paar aan boord van de koninklijke barkas, die langs de eilanden van de archipel vaart, en groette het de menigte langs het traject, net als vijftig jaar geleden. Vervolgens zou een koets Carl Gustaf en Silvia verwelkomen, blij om onder gejuich door de straten van de feestelijk versierde hoofdstad te rijden. Een openluchtconcert met als thema de liefde zal in de namiddag de Kungsträdgården in Stockholm in vuur en vlam zetten, waarna de vorsten, omringd door hun kinderen en kleinkinderen, eregasten zijn op een avond in de opera.

Er was slechts één opvallende afwezige: prinses Estelle, op taalverblijf in het buitenland. Iedereen droeg het insigne dat was ontworpen om deze unieke dag te gedenken. Maar slechts één persoon mocht de Serafijnenmedaille opspelden, een uiterst zeldzame onderscheiding die in 1748 werd ingesteld en die de koning zijn echtgenote had willen toekennen als eerbetoon aan het werk dat in dit halve eeuw werd verricht: een blijk van respect, liefde en erkenning van haar koning voor zijn koningin!

Coverfoto: © Clement Morin/Kungl Hovstaterna