Jean-Christophe, de toekomst van het keizerlijke huis

De prins is uiterst discreet, maar werd toch op elfjarige leeftijd benoemd tot hoofd van de keizerlijke hofhouding, een beslissing die werd genomen door zijn grootvader, prins Louis, en bekrachtigd op 3 mei 1997. Hij is zich bewust van de herdenkingsrol die hem toekomt en zit de ceremonie voor ter herdenking van de dood van Napoleon op 5 mei in de kathedraal Saint-Louis-des-Invalides. Hij was ook eregast bij tal van evenementen in verband met de 250e verjaardag van de geboorte van Bonaparte, in 2019, op Corsica, evenals de verjaardag van de Slag bij Waterloo, een slag die de keizerlijke clan op trieste wijze is bijgebleven.

Maar wie is deze slanke prins, die al heel lang een van de beste partijen in de gotha is? Jean-Christophe Alberic Ferdinand Napoléon Bonaparte is de zoon van prins Charles en prinses Béatrice de Bourbon-Siciles. Hij werd geboren in het zuiden van Frankrijk, in Saint-Raphaël, op 11 juli 1986, waar zijn grootouders van moederskant, prins Ferdinand en prinses Chantal de Chevron-Villette, woonden. De baby stamt af van Leopold II, koning der Belgen, evenals Spaanse vorsten, Oostenrijkse keizers en de koningen van Württemberg. Zijn oudere zus, Caroline, werd zes jaar eerder geboren. Zij trouwde in 2009 met Éric Querenet-Onfroy de Bréville. Ondanks de komst van een tweede kind bleef de onenigheid sudderen en Jean-Christophe was drie appels hoog toen zijn ouders uit elkaar gingen. Zijn vader verlangde naar een zekere vrijheid, weg uit het keurslijf waarin zijn ouders hem hadden opgesloten. Net als zijn broer Jérôme en zijn zussen Catherine en Laure heeft Charles een extreem strenge opvoeding gehad met een sterk plichtsgevoel. Zijn scheiding betekende het breekpunt, zozeer zelfs dat zijn vader, prins Louis, hem officieel onterfde. De erfgenaam probeerde zich te verzetten tegen deze beslissing, die klonk als anathema, maar uiteindelijk moest hij toegeven en berustend de keuze van zijn vader accepteren. Uiteindelijk verbrak hij alle banden met zijn familie.

Prinses Beatrice staat er alleen voor om haar kinderen op te voeden onder leiding van prinses Alix Napoléon, een attente grootmoeder die niets aan zich voorbij laat gaan. Jean-Christophe verdeelt zijn tijd tussen Neuilly, waar zijn moeder woont en waar hij naar school gaat, en Prangins, de residentie van de prinsen Napoléon in Zwitserland. Hij studeerde af aan de HEC in 2011 en stak de Atlantische Oceaan over om in New York te gaan werken. De roep van Europa werd gevoeld en de prins keerde terug naar Londen. Hij besloot echter al snel om zijn studie te hervatten aan de Harvard Business School in Cambridge, Massachusetts, waar hij een MBA behaalde. Zo kon hij met opgeheven hoofd terugkeren naar de Britse hoofdstad en beginnen aan een glansrijke carrière in het bankwezen. Hij woont nog steeds in Groot-Brittannië, maar nu samen met zijn vrouw, gravin Olympia d’Arco-Zinneberg.

Een glamoureus koppel

Het jonge paar trouwde op 19 oktober 2019 in de kathedraal Saint-Louis-des-Invalides in aanwezigheid van de hele gotha. De moeder van de gelukkige bruid is aartshertogin Maria Beatrice van Oostenrijk-Este, en tot haar voorouders behoren de koningen van Italië en Beieren, evenals de keizers van Oostenrijk. De tortelduifjes zijn ook meerdere malen verwant aan de families Orléans, Savoye en Habsburg. Een perfectere combinatie is nauwelijks denkbaar. Prinses Alix is dolblij! In 2022 kreeg het koppel een zoon, Louis, vernoemd naar hun overleden overgrootvader. Hij werd gedoopt in Saint Michael’s Abbey in Farnborough, een symbolische plek als er ooit een was: de laatste rustplaats van Napoleon III, keizerin Eugenie en de keizerlijke prins, die in 1879 werd gedood in Zoeloe-land.

Als hoedster van de tempel en de schatten van Prangins lijkt prinses Alix Napoléon, die net honderd is geworden, het beheer van het keizerlijke landgoed te hebben gedelegeerd aan Jean-Christophe, maar er zijn veel vragen over de houdbaarheid van deze nogal aanzienlijke erfenis. Als de Prins als legataris wordt beschouwd, zullen zijn vader, oom en tantes ongetwijfeld compensatie willen. En terwijl de Parijse flat van de prinses is leeggehaald, verwelkomt het zomerverblijf op Cap Camarat, ten zuiden van het schiereiland Saint-Tropez, haar nog steeds op vakantie. De villa in Prangins herbergt nog steeds kunstwerken die deel uitmaken van een collectie die ooit deel zal uitmaken van Franse musea, evenals een onbetaalbare collectie voorwerpen en portretten die het verhaal vertellen van een dynastie die nauw verbonden is met de Europese geschiedenis. Als beheerder van dit fascinerende erfgoed zal Jean-Christophe het ongetwijfeld opnieuw moeten uitvinden en misschien ooit overwegen om het naar het grote publiek te brengen. Misschien is dat een van de missies waar hij zich bij betrokken voelt!