Maria van Hongarije. Kunst en macht in de Renaissance

Nooit eerder in de herinnering van verzamelaars was er zo’n sterke Belgische aanwezigheid op TEFAF. De editie van 2026 belooft bijzonder rijk aan verrassingen te worden.

De Stichting die zijn naam draagt, werd opgericht ter gelegenheid van de vijfentwintigste verjaardag van het koningschap van Koning Boudewijn en viert haar vijftigste verjaardag in 2026. Om deze verjaardag in stijl te vieren, en een trouwe samenwerking met BRAFA die al twintig jaar duurt, lag het voor de hand om deze instelling, de enige in haar soort in Europa, te kiezen als eregast!

Winnaar van de Prix Marcel-Duchamp 2025, Xie Lei (°1983) zal worden gepresenteerd door Galerie Meessen op BRAFA. In zijn Parijse studio mengt de Franse schilder Chinese erfenis en westerse invloeden. Hij creëert werken waarin het zichtbare en onzichtbare elkaar overlappen, met delicate kleuren en een stille kracht die het oog en de emotie vangt.

De openingstentoonstelling van de nieuwe Fondation Cartier pour l’art contemporain toont veertig jaar creatie aan de hand van een collectie die in de loop van de programmering geduldig vorm heeft gekregen. Ondersteund door een origineel architecturaal ontwerp van Jean Nouvel, is deze ‘Exposition Générale’ een nieuwe manier om de museumruimte te bewonen, erover na te denken en ze te delen.

Alex Vizoreks « Histoire du suppositoire qui voulait échapper à sa destinée » (Het verhaal van de zetpil die aan zijn lot wilde ontsnappen) is nu op de planken gebracht in de vorm van een musical door het Théâtre de la Toison d’Or, met Alice On The Roof en Mustii in de hoofdrollen. Een wereldpremière in het Centre Culturel d’Uccle van 14 februari tot 1 maart. Deze voorstelling voor jong en oud, een medicijndoosversie van Toy Story, het verhaal van de zetpil… lijkt nu al een cultgebeurtenis te worden die de annalen van de theatergeschiedenis zal ingaan.

In « The Love We Have Left », zijn nieuwste film, brengt de IJslandse filmmaker Hlynur Pálmason een ode aan de natuur, familie en liefde. Net als in « Godland » (uitgebracht in 2022) plaatst Hlynur Pálmason de familie centraal in zijn verhaal. De scheiding van het koppel wordt ervaren als een langzame erosie. Als deze film lang lijkt, komt dat omdat Hlynur Pálmason dit uiteenvallende gezin op een bewust minimalistische, contemplatieve manier observeert. « L’Amour qu’il nous reste » (De liefde die we hebben achtergelaten), gepresenteerd in Cannes Première op het filmfestival van Cannes 2025, is een koude, sentimentele kroniek doordrenkt met tederheid en zachtheid. Maak kennis met Hlynur Pálmason.

Deze gebouwen, die recentelijk of in de nabije toekomst zijn geopend, passen discreet in de natuurlijke en stedelijke omgeving of doorbreken de monotonie van het landschap met een sterke aanwezigheid. Tempels van kennis en creatie, bieden ze een toevluchtsoord voor kennis en verbinden ze de wonderen die ze beschermen met de aarde waar ze met respect rusten.

Op 3 december bevestigde de burgemeester van Brussel, Philippe Close, dat de Centrale for Contemporary Art op 22 februari zou sluiten.