Tussen architectuur en emotie hanteert Anna Sophia Rydgren een monumentale en meditatieve abstractie. The Obliqué Series’ legt een kalme, soevereine aanwezigheid op, waarin kleur en structuur de manier waarop we onze blik bewonen opnieuw definiëren.

Tekeningen, die lang beschouwd werden als voorbereidende schetsen, zijn nu in opkomst als een strategisch segment van de kunstmarkt. Tussen recordverkopen en Parijse kunstbeurzen doet dit discrete medium het opmerkelijk goed. We nemen een kijkje op een markt die volop in beweging is.

Elk voorjaar zet Brussel hedendaagse kunst weer in het middelpunt van de belangstelling. En voor haar 42ᵉ editie markeert de Art Brussels beurs een opmerkelijke levensduur in een kunstbeurzenlandschap dat bijzonder dicht is geworden. Ze wil haar eigenheid bevestigen: minder lawaai, meer blik.

Ontdek de drie uitverkopen die je niet mag missen in januari en februari.

Wij houden van Pierre Lemaître om zijn romans, die worden verslonden als prachtig geschreven series. Hij is winnaar van de Goncourt-prijs, meester van de spanning, meester van de emoties en de verscheurde personages, maar bovenal weet hij het verhaal van de geschiedenis vanuit een menselijk perspectief te vertellen. Ter gelegenheid van het verschijnen van het nieuwste deel van Années glorieuses vertelt hij wat hem drijft om ons steeds weer mee te slepen.

Ga noordwaarts naar Oslo, waar het Astrup Fearnley Museum zich heeft gevestigd als een van de meest stimulerende tussenstops voor liefhebbers van hedendaagse kunst. In de door Renzo Piano ontworpen omgeving, die al 30 jaar open is naar de fjord, transformeert de tentoonstelling Grammars of Light licht in een echte zintuiglijke ervaring. Een ideale reden om naar de Noorse hoofdstad te vliegen, waarvan de discrete maar gedurfde kunstscène nu de aandacht trekt van esthetische reizigers.

Tot 2023 is Nele Verhaeren lid van de raad van bestuur van Art Brussels, een structuur die ze vervoegde in 2006. Aanvankelijk was ze verantwoordelijk voor de contacten met galeries, reisde ze naar de grote internationale beurzen, bouwde ze een solide netwerk op en verfijnde ze de positionering, budgetten en organisatie… alvorens het roer om te nemen als directeur. Interview.

In « Une pension en Italie » (Een pension in Italië) onderzoekt de schrijver wat een familie lang geheim heeft gehouden. In de zomer van 1964 besloot Paul Virsac, 44 jaar oud, de zomervakantie door te brengen in Toscane met zijn vrouw Gaby en hun twee dochters, Suzanne en Colette. Het gezin verbleef in een bescheiden pension in San Donato in Poggio, een dorp tussen Siena en Florence. Tijdens hun vakantie verdween Paul drie dagen na hun aankomst. Hoe verdween hij? Waarom verdween hij? Niemand sprak ooit nog over de omstandigheden van zijn verdwijning. Ze hebben het verzwegen, op instigatie van Gaby. De verteller, de kleinzoon van Paul, groeide op in stilte. Hij besluit licht te werpen op dit zwarte gat. Hij is een schrijver zoals Philippe Besson… We hebben hem ontmoet.