Zoeken naar tag "Tentoonstelling"

Het is fiësta in Lille, en het ene evenement volgt het andere op rond dit oneindig vrolijke thema dat Vlaanderen altijd met een unieke lichtzinnigheid heeft beoefend. Er is natuurlijk veel hedendaagse kunst in de wijken en buitenwijken, maar bovenal is er een vlaggenschip tentoonstelling, en een beetje Belgisch ook, in het Palais des Beaux-Arts.

Marguerite Humeau (°1986) creëert sculpturale en immersieve werken waarin ze geluid, licht en organische vormen combineert. Haar werk verkent het ontstaan van het leven, de oude menselijke geschiedenis en mogelijke toekomsten voor levende wezens.

Wim Ricourt (Zelzate, 1963) is een Belgische kunstenaar die bekend staat om zijn poëtische werken die geïnspireerd zijn op het dagelijks leven. Zijn werken, aanvankelijk in olieverf op doek, verkennen onderwerpen die zo natuurlijk zijn als landschappen, koeien en weelderige boeketten.

Het is zomer! Art22 Gallery by Ville & Brouwers presenteert een gevarieerde selectie werken van kunstenaars die het merk al lange tijd steunen. Onder de gasten is het werk van Jean-Guy Lattraye bijzonder geliefd.

De Zuid-Afrikaanse visuele activist Zanele Muholi (°1972) documenteert het leven van zwarte LGBTQIA+ mensen via een geëngageerde en krachtige fotografische aanpak.

Al meer dan veertig jaar fascineert Barbara Kruger (Newark, 1945) het publiek met haar manier om opvallende beelden uit de media te combineren met indringende, provocerende zinnen en confronteert ze hen met fundamentele vragen over identiteit, verlangen en de consumptiemaatschappij.

Ter gelegenheid van zijn tachtigste verjaardag wijdt het Bucerius Kunst Forum een grote overzichtstentoonstelling aan Sean Scully (Dublin, 1945). Als belangrijke figuur in de hedendaagse abstractie toont de Iers-Amerikaanse kunstenaar bijna zestig werken die meer dan zes decennia omspannen (schilderijen, foto’s, sculpturen, enz.).

Van de steengroeven van Bibémus, genesteld op slechts een paar kilometer van Aix, tot de bastide Jas de Bouffan, het familielandgoed, en het atelier van Lauves, de laatste creatieve plek van de schilder, deze zomer nodigt Cezanne’s geboorteplaats bezoekers uit om de voetsporen van zijn geboortezoon te volgen.

Deze tentoonstelling is georganiseerd in samenwerking met het Hokusai-kan museum in Obuse, in de Japanse Alpen, waar Hokusai aan het einde van zijn leven verbleef. De tentoonstelling presenteert zo’n 160 werken van de Japanse meester, waaronder een veertigtal schilderijen, waarvan de meeste nooit eerder Japan in bruikleen hebben verlaten.

“De term “vertigo”, afgeleid van het Latijnse vertere, wat draaien of omslaan betekent, wordt gebruikt om de nieuwe tentoonstelling in de Villa Carmignac te beschrijven.

Van de eerste modernistische sculpturen uit de jaren 1920-1930 tot de laatste monumentale werken, via de touwsculpturen uit de jaren 1940-1950, belicht dit retrospectief de ruimtelijke en organische verkenning van de Britse beeldhouwer (1903-1975).

Van het Huwelijk van de Maagd van Perugino (1504), met daarboven een architecturaal perspectief dat typisch is voor de Renaissance, tot het zelfportret van Elina Brotherus dat Caspar David Friedrichs De reiziger die een zee van wolken aanschouwt (1818) plagieert, en niet te vergeten de verspringende landschappen van Joachim Patinir (1485-1524) of Tobias Verhaecht (1561-1631)…