Koninklijke juwelen onder de hamer

Zo werd een fabelachtige halsketting van diamanten en saffieren die toebehoorde aan de prinses Eugénie van Griekenland door haar eigenares gedragen tijdens de kroning van koningin Elizabeth II in 1953, maar het sieraad is veel ouder. Het lijkt er namelijk op dat het werd vervaardigd door het huis Mellerio in de jaren 1870 en werd verworven door de 9e prins de Ligne ter gelegenheid van het huwelijk van zijn dochter Marie met prins Alexander von Thurn und Taxis in 1906. De halsketting werd voor die gelegenheid ongetwijfeld aangepast en verrijkt. Hun zoon Raymond zou later trouwen met prinses Eugénie van Griekenland. Het paar kreeg een zoon genaamd Charles-Alexandre. Hij is vandaag de 3e hertog van Castel Duino. Hij was het die dit fabelachtige erfgoed in 2010 te koop aanbood. De halsketting, die werd gedragen op het huwelijk van Juan Carlos en Sofia van Griekenland, zal ditmaal worden gepresenteerd bij Christie’s in Genève, op 11 november.

D’autres saphirs seront à l’honneur chez Sotheby’s et il semblerait que le roi Carl XVI Gustaf de Suède ne soit pas ravi à l’idée. En effet, certains proches auraient laissé transpirer l’irritation royale. Suite au décès de sa sœur, la princesse Birgitta, en 2024, ses trois enfants, Carl Christian, Désirée et Hubertus, nés de son union avec le prince Johann Georg de Hohenzollern, ont décidé de se séparer des bijoux provenant de la princesse Sibylla de Saxe-Cobourg-Gotha, leur royale aïeule. Très attaché au souvenir de sa mère, le roi pourrait bien casser sa tirelire pour que le collier de saphirs exécuté par le joaillier munichois Rath réintègre les collections de la famille Bernadotte, d’autant que son histoire est loin d’être banale.

Volgens de traditie zouden de intens blauwe stenen door tsarina Maria Fjodorovna, weduwe van tsaar Alexander III, zijn verkocht aan tsaar Ferdinand van Bulgarije. Deze laatste schonk ze, gemonteerd, als huwelijksgeschenk aan prinses Sibylla, die in 1932 in het huwelijk trad met prins Gustaaf Adolf van Zweden. Het paar kreeg vier dochters (Margaretha, Désirée, Birgitta en Christina) en een zoon, de toekomstige Carl XVI Gustaf. Birgitta erfde dus de saffieren van haar moeder, die ze bij talrijke gelegenheden zou dragen.

Maar ook andere juwelen van dezelfde herkomst zullen worden geveild, zoals een armband van vier rijen parels met een sluiting van smaragd en diamanten, een andere diamanten armband, twee ringen, een kleine sierspeld en een broche versierd met een belangrijke roze padparadscha-saffier van 23,64 karaat, wellicht een geschenk ter gelegenheid van de geboorte van prinses Christina, de jongste dochter van het prinselijk paar.

Van de ene monarchie naar de andere is slechts een kleine stap. Tijdens dezelfde veiling zal een armband van koningin Alexandrine van Denemarken worden aangeboden. Het sieraad in uitgesproken art-decostijl vertoont een honingraatdecor bezet met diamanten en smaragden, gesigneerd door Michelsen, hofjuwelier in Denemarken sinds koning Christiaan IX. Het juweel maakte deel uit van de collecties van prinses Elisabeth, een nicht van koningin Margrethe II. Kort na haar overlijden werd het in Kopenhagen geveild. Nu verschijnt het hier in zeer goed gezelschap.

Tot slot trekken we naar het Iberisch schiereiland dankzij een charmante broche van bergkristal versierd met het diamanten monogram van koningin Victoria Eugenia van Spanje. In het originele etui met het stempel Brooking, Madrid, is het waarschijnlijk dat het om een geschenk van de vorstin aan een naaste of een illuster personage gaat. Als ware juwelenliefhebster bezat de echtgenote van koning Alfons XIII een adembenemende collectie.

De geschiedenis is ook aanwezig in het prinsdom bij het Hôtel des Ventes de Monte-Carlo, dat een zeldzame halsketting aanbiedt met een miniatuur van koning Lodewijk XVIII. Het sieraad, bestaande uit drie rijen geelgouden kettingen waarvan de middelste is versierd met lelies in wit email, roept een vrij korte en enigszins miskende periode uit de Franse geschiedenis op. Deze broer van Lodewijk XVI besteeg de troon na 23 jaar ballingschap. Hij stierf in 1824 na een regering van 9 jaar, 13 maanden en 22 dagen. Het is dan ook een zeldzame getuigenis van dit tijdperk van de eerste Restauratie, kostbaar bewaard in zijn op maat gemaakte etui van marokijnleer met goudstempels, op de achterzijde gemerkt met de namen Franchet en Lesage, juweliers van H.P.H. de hertogin-weduwe van Orléans… een uiterst interessante duik in het hart van de Franse geschiedenis.