Designicoon: de Barcelona-fauteuil van Mies van der Rohe

De in Londen gevestigde interieurontwerper Francis Sultana is geboren op Malta en heeft altijd een speciale voorliefde voor het eiland gehad. Hij heeft niet alleen een zestiende-eeuws paleis in het hart van Valletta gerestaureerd, maar hij is ook de ambassadeur voor cultuur van het eiland geworden.

Er zijn plaatsen waar je bijna in stilte aankomt. Waar je de motor zachter dan normaal uitschakelt, alsof het landschap zelf een beetje terughoudendheid vereist. Château d’Audrieu is zo’n plek. Op slechts een paar kilometer van de landingsstranden van D-Day, in het hart van Normandië, een regio die historische zwaarte en lieflijk platteland afwisselt, staat het landgoed aan het einde van een lange oprijlaan, waar het al eeuwenlang staat met een stille elegantie die niets te bewijzen heeft.

Een legendarische ophanging nader bekeken, een ontwerp dat de tand des tijds heeft doorstaan.

Tegen een achtergrond van eclectische historische kenmerken heeft het interieur van dit kleine kasteel zijn charme teruggekregen dankzij een spel van esthetische contrasten waarin oude verwijzingen samengaan met strakke, moderne elementen.

Wat als we onszelf een paar dagen gunden om het tempo te vertragen? Richting de Ardennen, met hun bossen, hun wijdse ruimtes en dat heerlijke gevoel om los te koppelen zonder ver weg te hoeven gaan. Tussen Rochehaut en Herbeumont nodigen twee adressen uit om deze onderbreking elk op hun eigen manier te beleven.

Maxime Colin is in topvorm aan de vooravond van de herfst. De chef die van constante uitmuntendheid zijn handelsmerk heeft gemaakt, bewijst het nog eens met zijn nieuwste zomerkaart. Op het menu: kleuren, texturen, smaak, maar vooral: emoties!

We geloven soms dat zwijgen ons in staat stelt te bewaren. Een relatie bewaren. Een conflict vermijden. Niet kwetsen. Het juiste moment afwachten. Doorgaan ondanks wat zich heeft genesteld. Dus houden we wat we voelen voor onszelf. We zeggen tegen onszelf dat het niet zo erg is. Dat het overgaat. Dat we de woorden later wel zullen vinden. Maar de woorden die we niet uitspreken, verdwijnen niet. Ze zoeken gewoon een andere manier om zich uit te drukken.

In 2026 viert de Champagne de 90ste verjaardag van het decreet dat in 1936 officieel haar beschermde oorsprongsbenaming erkende. Veel meer dan een loutere verjaardag herinnert deze datum eraan dat een van de beroemdste geografische namen ter wereld rust op een geduldig opgebouwd juridisch bouwwerk … dat voortdurend verdedigd moet worden. Hoe beschermt men een woord dat in het dagelijks taalgebruik synoniem is geworden voor feest en uitmuntendheid, zonder het tot een gewoon woord te laten verworden?