De Claire-methode

Op een winterse vrijdagavond verzamelt zich een menigte voor de deuren van Hôtel Plaza in Brussel. Elk jaar organiseert de Koningin Paola Stichting elk jaar een avond gewijd aan solidariteit en kinderen. Het is een zaak die de echtgenote van Albert II na aan het hart ligt en die prinses Claire de afgelopen jaren met verve heeft opgepakt. Het is een gelegenheid om de meest discrete prinses van de koninklijke familie in de schijnwerpers te zetten, enkele weken na haar ^52e verjaardag (op 18 januari – noot van de redactie).

De vrouw van prins Laurent werd soms ruw geconfronteerd met de media en nam hun gedrag openlijk kwalijk. Sindsdien heeft Claire ervoor gekozen zich af te zonderen van de koninklijke scène en haar aan- en afwezigheid zorgvuldig te timen. Wordt er niet gezegd dat het soms beter is om verborgen te leven dan gelukkig? De prinses had andere prioriteiten, in de eerste plaats haar gezin.

Claire komt in het licht

Laten we eens luisteren naar wat koningin Paola te zeggen heeft over hoe haar Stichting is ontstaan: « Het begon allemaal tijdens een diner in het kasteel van Laken. Ik zat naast een professor die erg pessimistisch was over de toekomst van jongeren. Ik realiseerde me dat we iets positiefs moesten doen om deze jongeren te helpen, vooral degenen in precaire situaties. Dankzij de Stichting ben ik blij dat ik mijn steentje kan bijdragen om hen te helpen hun plaats in de maatschappij te vinden.

De geschiedenis van deze Stichting, opgericht in 1992, is stevig geworteld in de Belgische samenleving. Ze ijvert ervoor dat elke jongere in België een eerlijke kans krijgt om te slagen in het leven. Het is een nobel doel dat de Koningin nauw aan het hart is blijven liggen, ook al heeft ze zich gedistantieerd van de dagelijkse activiteiten. Vandaag heeft de tijd zijn tol geëist en is de volgende generatie Claire. De prinses is enthousiast en oprecht betrokken bij deze zaak. Je hoeft alleen maar naar de beelden van haar ontmoetingen met de kinderen te kijken om overtuigd te raken. En niet te vergeten de feedback van de Belgen, waaruit blijkt hoe populair de prinses is. Dezelfde woorden worden vaak gebruikt: ze wordt beschouwd als waardig, discreet en efficiënt. Claire is een attente moeder en een vrouw die achter haar man staat. En hoewel deze kwaliteiten soms ouderwets lijken, weet ze ze om te zetten in een eigentijdse troef. Kortom, ze omarmt een vorm van classicisme die assertief is, maar ook getint met moderniteit. Misschien is dat wel het geheim van het recept van Claire.

Een vrouwenzaak

Maar verklaart dit de populariteit van een prinses die zo zelden aanwezig is bij koninklijke evenementen? In de afgelopen jaren heeft haar werk met de Koningin Paola Stichting haar kwaliteiten laten zien. Door haar schoonmoeder te vertegenwoordigen, heeft Claire een plek voor zichzelf gevonden, vooral omdat ze haar hart en ziel in dienst stelt van haar doelen, door de juiste woorden en gebaren te vinden. Met precies de juiste hoeveelheid prinselijke uitstraling, maar ook een stevige dosis oprechte nabijheid en spontaniteit. Zonder een spoor van de overdreven glamour die de hoogheden van de internationale elite soms kenmerkt. Er is geen tiara nodig om de adel van het gedrag te benadrukken, toch?

Prinses Claire volgt haar pad met een unieke mix van nabijheid en afstand. Ze is zowel betrokken als bezorgd om haar privé- en gezinsleven te beschermen. Ver weg van het rumoer van sociale netwerken en celebritybladen is ze erin geslaagd een originele toon te vinden en ontpopt ze zich als een aanwinst voor de monarchie in België. Is dit portret van de Claire ‘methode’ te enthousiast? Ik denk het niet. Ik denk dat het benadrukt dat de rol van prinses vooral is wat je ervan maakt. Naast de titel, die je kan laten dromen, zijn er vooral daden. Anders zou het leven van een prinses beperkt blijven tot de mooiste bladzijden van een verhaal voor goed opgevoede kinderen.

Foto omslag: © Didier Lebrun, Photo News