Zomerspektakel in Villers-la-Ville: Belle en het Beest

Sinds de publicatie in 1740 heeft het oorspronkelijke werk van Gabrielle-Suzanne de Villeneuve een ongelooflijk aantal bewerkingen van allerlei aard ondergaan. De oudste, en vandaag de dag nog steeds de meest verspreide, werd een paar jaar later, in 1757, herschreven (en afgezwakt) door Jeanne-Marie Leprince de Beaumont. Het is degene die de bekendste versies heeft geïnspireerd: Jean Cocteau ‘s film uit 1946 (Jean Marais in de rol van het Beest), Walt Disney’s tekenfilm uit 1991 en de Amerikaanse musical met Emma Watson in de hoofdrol, geregisseerd door Bill Condon in 2017. Patrick de Longrée, decorontwerper en coproducent(samen met Rinus Vaneslander) van de Villers-la-Ville voorstellingen, heeft zich hier voornamelijk gebaseerd op de meer uitgebreide en complexe originele versie van Madame de Villeneuve, maar heeft deze net iets anders behandeld, met name door deze meer te vervrouwelijken.

Het plot is bekend: een geruïneerde koopman, de vader van een jong meisje genaamd Belle, wordt ter dood veroordeeld omdat hij één roos heeft geplukt uit een boeket in het kasteel van een monster: het Beest. De vader wordt gespaard zolang zijn dochter ermee instemt in het kasteel te wonen, en krijgt gratie als Belle ermee instemt met het Beest te trouwen. Aanvankelijk weigert ze ontzet, maar gaandeweg ontdekt ze dat het Beest het slachtoffer is van een betovering en dat er onder de gedaante van het monster een wanhopige, maar goedhartige jongeman schuilgaat die gedreven wordt door oprechte liefde.

Deze bij uitstek romantische fabel ontvouwt zich in perfecte harmonie met de overblijfselen van de abdij. De belichting van Christian Sténuit maakt handig gebruik van de contrasten van het clair-obscur. In een blauwe nacht worden we meegevoerd naar de droomachtige omgeving van een vervallen kasteel, betoverend en verontrustend tegelijk.

Thierry Bosquet en Sophie Malacord hebben prachtige kostuums gemaakt.

Laura Fautré speelt La Belle. Deze jonge actrice begint hier een vaste waarde te worden, want vorig jaar speelde ze op overtuigende wijze de complexe rol van Jeanne d’Arc. Deze keer brengt ze alle intelligentie van het hart in haar voorstelling.

Het Beest wordt gespeeld door Benjamin Ramon. Het masker dat zijn gelaatstrekken verbergt, belemmert ongetwijfeld de dictie van de acteur en de klank van zijn stem. De schoonheid en lelijkheid van het Belle-Bete paar van Laura Fautré en BenjaminRamon is echter vertederend. Bruno Georis, de vader van Belle, is nog zo’n bekend gezicht bij de zomervoorstellingen in Villers. Deze getalenteerde acteur haalt het beste uit een rol die waarschijnlijk niet de meest belonende uit zijn carrière is. Zoals in veel sprookjes zijn er een fee(Bernadette Mouzon) en twee jaloerse en afgunstige zussen(Manon Hanseeuw en Lauriane Jaouan). Het is zeker een moreel verhaal, maar sommige moraliserende tirades komen wat langdradig over, net als de uitleg over de spreuken. De laatste scène van het stuk creëert een pauze. Plotseling gaat de tekst (die voor een groot deel origineel is voor Madame de Villepinte) in overdrive en worden de regels luchtiger. Ongetwijfeld om de terugkeer van een krijgerkoningin te verwelkomen die de moeder van het Beest blijkt te zijn, tenminste toen het monster nog een prins in mensengedaante was. Marie-Hélène Remacle komt het toneel op, gezaghebbend, (on)flexibel en erg grappig. Zoals in elk zichzelf respecterend sprookje, eind goed al goed, in dit geval met een dansintermezzo met groot effect.

De regisseur, Alexis Goslain, is meer dan een vaste waarde; hij is een specialist aan het worden in de zeer specifieke en complexe dramaturgie van openluchtvoorstellingen, want Beauty and the Beast is zijn vierde productie in de buitengewone setting van deabdijruïnes. En het is een groot succes.

Sinds 1987 hebben meer dan 700.000 toeschouwers de zomervoorstellingen in Villers-la-Ville bijgewoond, wat het tot het populairste theaterevenement in België maakt.

Een aangename show in een uitzonderlijke omgeving, te zien tot 16 augustus.