Een inspirerend eclecticisme

Waarom verzamelen? Het lijkt een eenvoudige vraag, maar slechts weinig verzamelaars weten er een antwoord op te geven. Tussen het onblusbare plezier van het verwerven en het verlangen om een samenhangend geheel op te bouwen, zoals een museum dat zou doen, is het proces om kunstwerken om zich heen te verzamelen vaak irrationeel. Voor Lorenz Bäumer is het onmogelijk om uit te leggen waarom deze foto van Stéphane Couturier samenwoont met een fauteuil van Louis Durot, een fotogram van Adam Fuss, een keramiek van Roger Capron, een neonbord van Mathieu Mercier… Het is allemaal een opeenvolging van « coups de coeur », legt hij uit. Emoties die op dat moment worden gevoeld en het onweerstaanbare verlangen om deze objecten voor je te hebben. » Dit bleek uit zijn bezoek aan de Salon du Dessin Contemporain: « Ik werd verblind door een tekening van Fabien Mérelle en een grote pastel van Tudi Deligne ». Ze zijn nog niet opgehangen in zijn Parijse flat, en met reden – er is geen vierkante centimeter ruimte over! « Het meest ongelooflijke is dat ik in 2022 een verkoop heb gedaan bij Sotheby’s, om een beetje ruimte te hebben, en het is alsof er niets is verhuisd. »

Sommige kunstwerken zijn er ook omdat Lorenz Bäumer de maker ervan goed kent. Bijvoorbeeld de vele foto’s van Vik Muniz aan de muren van de flat. « Er is maar een kleine selectie. Ik heb hem dertig jaar geleden ontmoet en ik denk dat ik in totaal zevenentwintig foto’s heb… » Dezelfde vriendschappelijke relatie bestaat met Philippe Pasqua, die de portretten van zijn drie kinderen schilderde in zijn expressionistische stijl, ver weg van het sprookje… Een andere kunstenaar die sterk aanwezig is in de flat is de ontwerper André Dubreuil, met wie Lorenz een artistieke medeplichtigheid had. « Ik was gefascineerd door zijn werk. Ik heb veel dingen bij hem besteld, zonder precies te weten wat ik zou krijgen omdat hij nooit voorbereidende tekeningen maakte. » Het resultaat bewijst dat hij gelijk had: de ingang brengt een kabinet, consoles, fotoforen en een klok samen, een ensemble dat vandaag de dag van grote waarde is. Daar moet je nooit aan denken, » haast hij zich te nuanceren. Geen enkele aankoop mag speculatief zijn. Het enige dat telt is het plezier dat je aan het object beleeft. Dat is waar. Toch weet Lorenz Bäumer het kaf van het koren te scheiden, net zoals hij zijn diamanten uitkiest. In de eetkamer is de kroonluchter Porca Miseria! van Ingo Maurer bijvoorbeeld een icoon geworden, net als de boekenkast Reinventing The Wheel van Ron Arad in de woonkamer. Een andere baanbrekende aanwinst met een mooie toekomst zijn de lichtsculpturen van Yonel Lebovici, wiens werk we aan het herontdekken zijn. Ze staan zij aan zij met de hanglampen van Johanna Grawunder en de salontafel van Ingo Maurer, in een kundige dialoog over licht. « Er loopt een rode draad door deze flat: sterke kleuren, een lichtspel en een beetje seventies-geest ».

Maar Lorenz Bäumer laat het daar niet bij. Naast kunstwerken en designstukken voegt hij andere, meer onverwachte, ruwe, exotische of zelfs tribale aanwinsten toe, waardoor de verzamelaarsflat op een rariteitenkabinet lijkt. In de woonkamer staat bijvoorbeeld een meubelstuk van James Irvine, speciaal ontworpen in paars – zijn lievelingskleur – met zwaarden uit Indonesië, knuppels uit Polynesië, riemgespen van het eiland Flores en het skelet van een jonge dinosaurus! In de bibliotheek zijn de boeken vervangen door maskers uit Bali, adzes uit Afrika, een dubbele varkenspuzzel van de Vanuatu eilanden, sieraden uit Indonesië, makila (traditionele wandelstok – £NDLR£) tips en een verzameling schedels… Schedels die te vinden zijn in de etalages van haar Place Vendôme boetiek, in de vorm van ringen geplaveid met witte en zwarte diamanten. « Natuurlijk inspireren al deze objecten me, ik voed me ermee. »

Nu we het toch over de Place Vendôme hebben, Lorenz Bäumer maakt een uitzondering op zijn allround eclecticisme. Hij heeft geduldig een verzameling foto’s samengesteld die de beroemde zuil vieren. Honderdvijftig foto’s van Charles Marville, Brassaï, Henri Cartier-Bresson, Jean-Philippe Charbonnier en Jean-François Fortchantre worden gemengd met tekeningen van Giuseppe Canella, Victor-Jean Nicolle en Benjamin Zix, zijn laatste aankoop bij Drouot. « Het stelt de ontmanteling voor van de stellingen van de zuil toen deze werd gepresenteerd aan het publiek ». Het is een keuze die heel logisch is als je kijkt naar de carrière van de juwelier. Toen hij iets meer dan dertig jaar geleden begon, was zijn adres al op de Place Vendôme, maar op de derde verdieping van een gebouw, in een flat die was omgebouwd tot showroom, omdat het onmogelijk is om daar niet te zijn, zelfs op bescheiden wijze, naast de grootste juweliershuizen, als je sieraden gaat maken. Sindsdien heeft Lorenz Bäumer naam gemaakt, hij heeft zijn eigen winkel naast het Ritz, tegenover de beroemde zuil, en zijn reputatie is internationaal.

Hij is net terug uit New York, waar hij zijn nieuwste collectie presenteerde aan klanten die bijna al zijn fans zijn – Lorenz heeft een echte fanclub. In het boek dat is uitgegeven ter gelegenheid van zijn dertigste verjaardag als ontwerper, noemt hij een paar van de beroemdste namen, maar dat geeft een idee: prinses Charlene van Monaco, prinses Astrid van Liechtenstein, Chris Burch, Diana Picasso, Linda Pinto… Van de delicate Chérie Blossom collectie, geïnspireerd op de kersenbloesem in Japan, tot barokke juwelen zoals de Gourmandise collectie, tot meer geometrische stukken zoals de Architecte oorbellen, tot de geheime ringen genaamd Oursins, Hérisson of Coccinelle, « met vleugels die opengaan op harten van gekleurde stenen », of het ontwerpen van een grote Spider-broche, « van amethist, spinel en geoxideerd metaal », Lorenz Bäumer zal zeker dat handjevol vrouwen aanspreken dat altijd op zoek is naar een ongewoon sieraad. « Er zijn Cartier-vrouwen, net zoals er Van Cleef-vrouwen zijn, maar bij mij is het andersom: het sieraad zegt iets over de persoonlijkheid van de vrouw die het draagt. In feite wordt de helft van mijn creaties op maat gemaakt. Het nieuwste voorbeeld is de Titane-collectie. « Buitengewone kleurencombinaties met ongelooflijke reflecties, en de klant kan haar kleur kiezen. »

Aan het einde van het jaar ging Lorenz Bäumer naar Egypte op zoek naar inspiratie… Bracht hij borstkettingen geplaveid met edelstenen mee in de stijl van Ramses II, gelede krokodillen omhangen met smaragden en slangenarmbanden voor de Cleopatra’s van de ^21e eeuw? Het antwoord krijgen we over een paar maanden. En misschien vinden we bij ons volgende bezoek wel Egyptische oudheden op de planken van zijn bibliotheek…