Een nieuw designkruispunt in Brussel?
Agnès Zamboni
19 September 2026
Als een as tussen twee werelden ontrolt dit kruispunt van straten, een van de levendigste van de bovenstad, de Elsensesteenweg als verlenging van de Naamsestraat. Laten we de transformatie van een wijk verkennen, haar architecturale schatten en haar winkels rond decoratie. Een ware wedergeboorte!
Tussen het Koningsplein en de Waterloolaan heeft deze kleine straat alles van een grote. Met haar kronkelend tracé is de Naamsestraat een van de zeven verkeersaders die uitkomen op een van de zeven poorten van de eerste Brusselse omwalling, een deel van de « Oude Steenweg » die de stad van oost naar west doorkruiste. Een nieuwe plek voor een kleine pauze en een hapje? Bigg Cake Coffee. Rue du Pépin, Eight, met zijn glanzende gevel en zijn arty bagels is zeer aantrekkelijk, en binnenkort Muse, rue de la Reinette. Het is in de Bastiontoren dat het merk Kartell, dat enkele jaren geleden de Dansaertwijk verliet, zich opnieuw vestigt om een van zijn grootste flagships van Europa te openen, met 350 m2 gewijd aan Italiaans design. Het is niet alleen een winkel maar ook een plek om interieurarchitectuur- en maatwerkprojecten te ontwikkelen voor zowel particuliere als professionele klanten. In de herfst zal het Bastionplein het restaurant Sopra en de delicatessenzaak Sotto verwelkomen, made in Italy ! Binnenkort, vlakbij, zal de Shaker, een capsulehotel geïnspireerd op een Japans concept, kamers van beperkte afmetingen aanbieden tegen zeer gematigde prijzen. Een tweede Mix Hotel-complex, naar het model van de vestiging in Watermaal-Bosvoorde, wordt ook verwacht.
In een ruimte ontworpen door architect
Bruno Erpicum ontvouwt de Kartell flagship een selectie van emblematische stukken. Belvédère-stoelen, met variant voorzien voor buiten, creatie Ludovica Serafini en Roberto Palomba; Glossy-tafel, creatie Antonio Citterio en Oliver Löw, gecreëerd in 2001; Adam Wood-boekenkast van Philippe Starck. © Ben Baltus
Architecturale verrassingen
In de straten met symmetrische gevels, grotendeels geïnspireerd door de neoklassieke architectuur van de wijk, enkele uitzonderingen met elf huizen gebouwd door Ernest Blerot, rond 1900, rue Saint-Boniface en rue Solvay. Gedeeltelijk uitgewist, verdienen de meeste sgraffiti van deze woningen, getekend door een meester van de art nouveau, een restauratie. Een andere opmerkelijke woning werd gebouwd door Victor Taelemans. De Sint-Bonifatiuskerk is de allereerste neogotische kerk van het Brussels Gewest, gebouwd aan het einde van de XIXe eeuw door Joseph Jonas Dumont. In de schaduw van Matongé, in de voormalige voorstad van Namen, toont de Oude porseleinfabriek Demeuldre-Coché, Waversesteenweg, gebouwd in 1830, haar bewerkte neo-Italiaanse renaissancegevel en wacht op het vervolg van haar lot…
RH Interiors chez RH Bruxelles, composé d'un espace au rez-de-chaussée, consacré au mobilier outdoor, et de deux niveaux supérieurs dévoilant de prestigieuses collections de design contemporain. © DR
L'hôtel Hygge, maison de maître et ancien immeuble de bureaux des années 1980, a été tranformé par l'architecte Michel Penneman avec l'ajout de deux nouvelles constructions, pour former un cocon scandinave. © DR
Vlak bij de Naamsepoort, achter de gevel in eclectische en art-decostijl uit 1920 van de Fondation Universitaire Stichting, vermoedt men niet de originaliteit van het interieur, gerenoveerd met een zekere fantasie. Op weg naar Madou verdient het onbekende Charliermuseum een kleine omweg. Wat nieuwe ruimtes betreft, rue Saint-Boniface, een food market, Ratz, gevestigd in een oude garage, dompelt ons onder in de keukens van het Midden- en Verre Oosten, tussen soek en Aziatische steegjes. Terwijl het recente restaurant Moutarde de traditionele Belgische keuken interpreteert.
In het interieur van de oude porseleinfabriek Demeuldre-Coché werden drie van de vier keramische panelen geproduceerd voor de Wereldtentoonstelling van Antwerpen van 1894 bewaard. Realisatie Vermeiren-Coché en Isidore De Rudder. © DR
Een nieuw designpodium
Sinds enkele jaren transformeert de wijk, gekenmerkt door het eclecticisme van haar winkels, zich. Bezet door mode en de grootste luxemerken, herbergt de Waterloolaan prachtige herenhuizen om complete decoratiescènes samen te stellen. Geïnspireerd door een Frans barok landhuis uit de XVIIIe e eeuw en ontworpen door Henri Maquet, verwelkomen de volumes, tussen Japanse sereniteit en Scandinavische eenvoud, de collecties van RH Bruxelles , getekend door grote internationale designers. Marmer en travertijn, gebleekt Amerikaans eikenhout, Europees zilverspar en ander gevlochten riet gaan vergezeld van een exclusieve lijn van kroonluchters, verlichtingsarmaturen en tapijten. De stukken vertonen schakeringen van natuurlijke kleuren die contrasteren met de ludieke en kleurrijke selectie van de concept store Mayfair Bxl (grenzend aan boekhandel Filigranes) die trendy designmerken presenteert – Gubi, Hay, Serax… Op de Waterloolaan verbergt zich ook het ISELP, een cultureel centrum gevestigd in de voormalige stallen van het Egmontpaleis. De plek biedt drie tentoonstellingen van hedendaagse kunst per jaar.
Exposition Matière critique, ISELP, 2024. © JJ Serol
Rue Saint-Boniface, un ensemble de maisons Art nouveau, classées depuis 1998, signées Ernest Blerot. Les façades sont animées par des arcs en anse de panier, des oriels, des consoles sculptées, des garde-corps en fer forgé aux motifs végétaux et des sgraffites polychromes. © Visit Brussels
Fondation Universitaire Stichting, ouverte à la visite pendant le BANAD. © Sophie Voituron
Achter de Guldenvlieslaan verliest men zich ook graag in een doolhof van kleine straatjes. Aan het einde van de charmante rue Keyenveld, een kleine verkeersader parallel aan de Elsensesteenweg, ontdekt men het geboortehuis van Audrey Hepburn, maar ook het Huis van de Schrijvers. Wat het Hygge-hotel betreft, een hommage aan de gelijknamige Scandinavische filosofie, het werd ingericht door Michel Penneman, achter een gevel die de krullen van de art nouveau herinterpreteert.
Signe, al 5 jaar!
Terwijl de historische designwinkel Ligne, in de Koningsgalerij, haar zestigste verjaardag viert, biedt Signe, gecreëerd door Oona Simon, dochter van de oprichter van Ligne, een oppervlakte van 350 m2 gevestigd in een geklasseerd historisch gebouw, de voormalige bank van Belgisch-Congo uit de jaren 1920. « Na vijftien jaar samenwerking met mijn vader en aan het einde van mijn studies interieurarchitectuur, greep ik de kans om de voormalige decoratieruimte van Philippe Lecresnier, die met pensioen ging, over te nemen. De hoge plafonds en het prestigieuze volume, met marmer, mozaïek en zuilen, als in een paleis, stellen mij in staat mooie scenografieën te realiseren. Aan de grote meubelstukken voegt zich de ontwikkeling van complete inrichtings- en renovatieprojecten toe, met de medewerking van Violette Jourez, architect en werfingenieur. De Naamsestraat, zeer levendig, is een verplichte passage tussen de bovenstad en het centrum om de Zavelwijk of de Grote Markt te bereiken. Hier kon ik mij openstellen voor nieuwe merken, tapijtuitgevers, meer trendy labels, en imposantere meubels ontvangen. Terwijl we bij Ligne, in een meer toeristische wijk, met een ander cliënteel, prioriteit geven aan objecten, bieden we hier in exclusiviteit op Belgisch grondgebied de Finse tapijten Woodnotes en de creaties van het Japanse merk Ritzwell aan. In Brussel zijn wij de enige wederverkoper van de Italiaanse uitgevers Minotti en Meridiani. Tussen RH Interiors, Mayfair, Kartell en Signe is er geen concurrentie omdat we niet dezelfde producten aanbieden. De vier adressen creëren een synergie en moedigen potentiële klanten aan om zich te verplaatsen. We profiteren van een toeristisch publiek van wandelaars, wat niet het geval is voor andere meer geïsoleerde designverkooppunten, in Elsene bijvoorbeeld. »
Misschien vind je dit ook leuk
Advertentie
