Parijs van Youssef Nabil

Maak een hoed voor me voor deze tekst: Youssef Nabil, geboren in 1972 in Caïro, begon naam te maken met sensuele, poëtische zelfportretten, zwart-wit zilverdrukken die hij vervolgens in waterverf schilderde, zoals de publiciteitsfoto’s voor de technicolor films waar Egypte zo dol op was in de jaren 1950. Het was een tijdperk dat de kunstenaar duidelijk nooit had meegemaakt, maar dat zijn inspiratie beïnvloedde, tussen gefantaseerde nostalgie en exotische mijmeringen. Mensen uit zijn naaste omgeving, toen actrices als Fanny Ardant en Charlotte Rampling, maakten hun opwachting in zijn droomwereld, dit verlangen naar elders, zowel fysiek als spiritueel, dat hij ook in de vorm van video’s uitdrukte. In de afgelopen twintig jaar heeft Youssef Nabil zijn stempel gedrukt op de hedendaagse kunst, door een alternatief te bieden voor kunst die het geweld van onze wereld aan de kaak stelt en op brute wijze transcribeert, met werken die daarentegen doordrongen zijn van rust en schoonheid, maar die niet minder verontrustend zijn, omdat ze ook een gevoel van verlatenheid en ballingschap distilleren, een melancholisch diff gebruik, met een universele dimensie. Na lange tijd zijn tijd te hebben verdeeld tussen Parijs en New York, heeft hij zich in 2018 in de Franse hoofdstad gevestigd, maar hij heeft de Verenigde Staten niet de rug toegekeerd, waar hij twee weken geleden nog was voor een tentoonstelling in Chicago, in de galerie Mariane Ibrahim. Hij maakt er echter geen geheim van dat hij blij is dat hij is uitgenodigd om zijn foto’s naast schilderijen uit het Musée d’Orsay te hangen. Ik was negentien toen ik voor het eerst naar Parijs kwam en toen ik het Musée d’Orsay bezocht, werd ik verliefd op het schilderij Le Rêve van Puvis de Chavannes. Het raakte me diep, want in die tijd droomde ik ervan om kunstenaar te worden… ». Vierendertig jaar later herontdekte hij het en plaatste het in dialoog met zijn zelfportret De Droom. « De cirkel is rond.

Youssef Nabil. De rêver encore, van 19.05 tot 13.09 – Musée d’Orsay, Esplanade Valéry Giscard d’Estaing, 7e – musee-orsay.fr

Het Musée d’Orsay

« Op dit moment is er de grote Renoir en Liefde tentoonstelling, en ik moet zeggen dat toen ik de affiche op de gevel zag met mijn naam ernaast, het me ontroerde! Mijn hersenen kunnen het nog steeds niet geloven! Ik ben deze instelling heel dankbaar dat ze mij heeft uitgekozen, en deze vorm van inwijding is ook de vrucht van de niet aflatende steun van mijn Parijse galeriehoudster Nathalie Obadia gedurende de afgelopen vijftien jaar. »

Esplanade Valéry Giscard d’Estaing, 7e arrondissement musee-orsay.fr – nathalieobadia.nl

Grand Café

« Ik hou niet zo van trendy adressen, waar de service vaak slecht is en het menu niet altijd even goed, maar dit restaurant is een uitzondering op de regel en heeft één grote troef: de locatie. Lunchen of dineren op het terras, onder de zuilengalerij van het Grand Palais, is magisch. Ik kan niet wachten tot het lente wordt zodat ik er een tafel kan reserveren! En als het terras uitverkocht is, is de inrichting ook erg goed. Ontworpen door Joseph Dirand, doet het de geest van Parijse brasserieën herleven in een geraffineerde versie ».

Grand Palais, 1 place Clémenceau, 8e – Tel. 00 33 01 85 09 40 50

Bar Vendôme

« Ook al is het Ritz gerenoveerd, het blijft een tijdloze plek en de bar, aan de linkerkant als je binnenkomt, heeft nog steeds veel charme. Ik ga er op elk moment van de dag heen, om te lunchen in de wintertuin, een warme chocolademelk te drinken en natuurlijk ‘s avonds voor of na het diner iets te drinken met vrienden. Er hangt nog steeds een Parijse sfeer, ook al is de clientèle erg internationaal. En je kunt het beste de twee weken van de modeweekvermijden… »

Hôtel Ritz, place Vendôme, 1er – Tel. 00 33 1 43 16 33 74 – ritzparis.com

Boekhandel Palais de Tokyo

« Ik koop bulimitisch boeken, met natuurlijk een voorliefde voor werken over schilderkunst, fotografie en architectuur, en niet te vergeten monografieën over kunstenaars waar ik van hou, zoals Jean Cocteau, Frida Kahlo en Diego Rivera, Jean-Michel Basquiat, Andy Warhol en Julio Galán. Toen ik hierheen verhuisde vanuit New York, moest ik vier ton boeken per container versturen! Met zijn 450 vierkante meter is deze boekwinkel een echte schatkamer voor mij. Ik kan er uren blijven.

13 avenue du président Wilson, 16e arrondissement – palaisdetokyo.com

Vlooienmarkt Saint-Ouen

« Ik hou van de sfeer van deze plek en de geest waarmee je er naartoe gaat: je zoekt een fauteuil en gaat weg met een schilderij! Ik hou ervan om verrast te worden door een object. Ik kan verliefd worden op oude boeken, oude vinylplaten, Art Deco kandelaars of serviesgoed. Ik ben ook gevoelig voor de nostalgische dimensie die deze voorwerpen bevatten: ze behoorden toe aan mensen die er niet meer zijn, ze zijn omgeven door mysterie en charme, en dat ontroert me. »

85-124 rue des Rosiers, 93400 Saint-Ouen – pucesdeparissaintouen.com

De Middellandse Zee

« Dit restaurant is een instituut en belichaamt voor mij het beeld van het Parijse leven: artistiek, elegant, tijdloos, met een zeer vriendelijk onthaal. Ik heb deze plek ontdekt dankzij Charlotte Rampling, die er haar tafel heeft. Het is een van haar favoriete plekken. Het decor is ook uniek, met fresco’s van Marcel Vertès en tekeningen van Jean Cocteau die ik aanbid en verzamel. En dan, op een meer subliminale manier, verwijst de naam naar ‘mijn’ Middellandse Zee, waar ik vandaan kom… ».

2 place de l’Odéon, 6e – Tel. 00 331 43 26 02 30 – la-mediterranee.com