Zoeken naar tag "Film"

In “The Love We Have Left”, zijn nieuwste film, brengt de IJslandse filmmaker Hlynur Pálmason een ode aan de natuur, familie en liefde. Net als in “Godland” (uitgebracht in 2022) plaatst Hlynur Pálmason de familie centraal in zijn verhaal. De scheiding van het koppel wordt ervaren als een langzame erosie. Als deze film lang lijkt, komt dat omdat Hlynur Pálmason dit uiteenvallende gezin op een bewust minimalistische, contemplatieve manier observeert. “L’Amour qu’il nous reste” (De liefde die we hebben achtergelaten), gepresenteerd in Cannes Première op het filmfestival van Cannes 2025, is een koude, sentimentele kroniek doordrenkt met tederheid en zachtheid. Maak kennis met Hlynur Pálmason.

Een meergeneratietentoonstelling met Lerato Shadi en Robin Rhode in dialoog met Gerard Sekoto, Bessie Head en Don Mattera. Het onderwerp is geïnspireerd op het gedicht Protea… om ballingschap, veerkracht en identiteit te verkennen.

Met absurde humor en verrassende tederheid verkent de komedie “Baise-en-ville” de moderne liefde. De jonge Franse regisseur Martin Jauvat heeft een grotendeels autobiografische komedie geschreven. Het is een zacht, luchtig verhaal over de beproevingen van het volwassen worden van een jongen die verdwaald is in een buitenwijk. “Baise-en-ville” verkent ook de wereld van het werk zoals die generatie Z confronteert. En wat is de plaats van liefde en seks in deze moderne sentimentele opvoeding vol fantasie? Martin Jauvat biedt een zeer grappige, poëtische en realistische fabel over een generatie die verscheurd wordt tussen romantische idealen en de harde economische realiteit. Ontmoet de filmmaker.

De Belgische Unie van Filmcritici (UCC) heeft haar jaarlijkse Grote Prijs toegekend aan de film “Black Dog” van de Chinese regisseur Guan Hu. De UCC-prijs is bedoeld om “de aandacht te vestigen op een werk waarvan de bijzondere kwaliteiten bijdragen aan de invloed van de cinematografische kunst”.

In zijn laatste film,“L’agent secret” , Kleber Mendonça Filho volgt een academische weduwe onder de Braziliaanse dictatuur. De regisseur weeft een bloemlezing van mysterieuze plots waarin zwarte humor en stedelijk geweld hand in hand gaan. Het is een lange, brede, kronkelende film, vol hallucinante, grappige en schokkende verrassingen. Kleber Mendonça Filho spoort zijn antiheld op en mengt momenten uit een pijnlijk verleden dat nog steeds springlevend is met die uit een heden dat nooit sereen is en altijd (een beetje) op zijn hoede. Ontmoet de Braziliaanse filmmaker op het filmfestival van Cannes*.

In de film van Alice Douard staat een koppel op het punt te bevallen van hun kind. “Des preuves d’amour” is gebaseerd op een medische situatie. Parijs, 2014. Nadia (Monia Chokri) staat op het punt te bevallen van een baby die is verwekt met medisch geassisteerde voortplanting (MAP). Haar partner, Céline (Ella Rumpf), moet het langdurige adoptieproces van het kind doorlopen. Afgezien van het quasi-documentaire aspect heeft Alice Douard (die in 2024 een César won voor haar korte film “L’Attente”) een prachtige eerste film gemaakt over hoe het is om ouder en co-ouder te zijn, op het kruispunt van het intieme en het politieke. Dit zijn de twijfels, vooroordelen en geboden waar Noémie Lvovsky met ons over praat.

Hier zijn onze twee favorieten van de maand: “L’intérêt d’Adam” van onze landgenote Laura Wandel en “Nino”, de eerste speelfilm van de Franse regisseuse Pauline Loquès. Het gaat over ziekte en weer tot leven komen.

Lucas Belvaux bewerkt zijn gelijknamige (eerste) roman (Ed. Alma, 2022, Prix Claude Chabrol, Prix Régine Desforges). Een klopjacht waarin de naderende dood vreemd genoeg naar het licht leidt. Interview met Lucas Belvaux.

Met “Une langue universelle” creëert de Quebecse filmmaker Matthew Rankin een grappige komedie die zich afspeelt in de Canadese stad Winnipeg, waar iedereen Farsi spreekt!

Laurent Cantet en Robin Campillo schilderen een portret van Enzo die geconfronteerd wordt met de harde realiteit van de wereld. Het is het verhaal van twee verstrengelde gevoeligheden. “Enzo” was de laatste speelfilm van Laurent Cantet, die op 15 april 2024 overleed aan kanker. De film werd uiteindelijk geregisseerd door zijn vriend Robin Campillo. Ontmoet de regisseur.

In “La Venue de l’avenir” vertelt Cédric Klapisch het verhaal van een familieavontuur dat zich beweegt tussen het heden en het Parijs van de 19e eeuw. Het volgt vier verre neven (Vincent Macaigne, Julia Piaton, Abraham Wapler, Zinedine Soualem) die een oud huis hebben geërfd. Hun zoektocht leidt hen naar hun voorouder Adèle (Suzanne Lindon). Adèle verlaat Normandië om haar moeder in Parijs te zoeken. Ze ontmoet twee ontluikende kunstenaars (Paul Kirscher en Vassili Schneider). Suzanne Lindon verplaatst haar personage in het artistieke milieu van de late 19e eeuw met grote oprechtheid. Ontmoet haar op de Croisette.

De Belgische filmmaker, schrijfster en kunstenares Chantal Akerman staat centraal in deze eerste grote tentoonstelling in Lissabon (opgezet in samenwerking met Bozar).