Zoeken naar tag "Museum"

Het panorama van het museum door Claire Tabouret toont haar doeken en sculpturen, waar intense kleuren en vloeiende figuren identiteit, kindertijd en groepsdynamiek verkennen, terwijl de grenzen tussen schilderij en volume vervagen.

Eyes and Fields brengt werken samen van Kazimiera Zimblytė-Kazė en Rose Lowderdie abstractie onderzoeken als een perceptuele ervaring en een subtiele samensmelting van schilderkunst en film.

De tweede tentoonstelling van het museum nodigt Mark Leckey om architectuur, beeld en geluid te laten samensmelten en zo een wereld te creëren waarin herinneringen, populaire cultuur en meeslepende ervaringen samenkomen in een verhaal dat zowel poëtisch als vreemd is.

De tentoonstelling van de Braziliaanse fotografe Helena Ramos verkent microgemeenschappen en menselijke relaties, waarbij felle kleuren en zwart-wit worden gemengd om een kunst van nabijheid, luisteren en kwetsbaarheid te onthullen.

Museum wiesbaden brengt hulde aan Louise Nevelson met een grote overzichtstentoonstelling van haar monumentale assemblages en intieme collages, waarin elk fragment, verzameld en opnieuw samengesteld, de vitale en intuïtieve energie van de kunstenaar uitdrukt.

Sarah Lucas, satire en durf. Sarah Lucas is een belangrijke figuur in de Britse kunstscène en onderzoekt al veertig jaar het lichaam en de representaties ervan door middel van haar sculpturen, foto’s en installaties. Ze houdt het midden tussen humor, verlangen en sociale kritiek en vindt kunst opnieuw uit met alledaagse materialen en onweerstaanbare durf.

Magdalena Abakanowicz, De kracht van gefragmenteerde lichamen. Als belangrijke figuur van de 20e eeuw creëerde de Poolse kunstenares een monumentaal en meeslepend oeuvre, geboren in een context van onderdrukking. Tussen hangend textiel, mensenmassa’s zonder hoofd en organische vormen verkent haar werk kwetsbaarheid, geweld en de menselijke conditie met een opvallende allegorische kracht.

Jean-Baptiste Sécheret, variaties op licht In het kielzog van de schilders van de veranderende luchten brengt Sécheret zijn Normandische landschappen in dialoog met die van Monet. Subtiele nuances en schemering creëren een melancholisch eerbetoon aan de seriële schilderkunst.

Cristina Garrido onderzoekt in MACS, The White Cube is Never Empty het geheugen van het museum en het voortbestaan van werken in de publieke belangstelling. In een site-specifieke installatie roept de kunstenaar de ‘geesten’ op van werken die verdwenen zijn, waarbij ze de tijd en de rol van het museum in vraag stelt.

Schilderen om te overleven, schilderen om het onzegbare uit te drukken. Achter stille interieurs en verminkte figuren onthult het diep ontroerende werk van Monique Gies de sporen van een lang begraven trauma. Een late en duizelingwekkende creatie, ontdekt na haar dood als een bekentenis in beelden.

Hoe heeft kunst genderstereotypen gevormd? Van de 16e tot de 20e eeuw, bijna dertig werken onderzoeken de figuur van de viriele man en de vrouw toegewezen aan zachtheid of verleiding. Een kritische reis om te ontdekken in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België tot 19 april.

Op 3 december bevestigde de burgemeester van Brussel, Philippe Close, dat de Centrale for Contemporary Art op 22 februari zou sluiten.