Koningin Mathilde, een trouwe supporter van de Koningin Elisabethwedstrijd

Voordat hij de prijzenlijst doornam, bedankte de Jurydirecteur koningin Mathilde hartelijk voor haar inzet en betrokkenheid. Sinds ze in 2014 het beschermheerschap van de prestigieuze wedstrijd op zich nam, heeft ze de organisatoren altijd gesteund, vergaderingen bijgewoond, de voorrondes in Flagey bijgewoond en ook de finales, die een week lang de Henry Le Bœuf-zaal in Bozar op zijn grondvesten doen schudden. Dit jaar nodigde ze prinses Elisabeth, die net terug is van Harvard, prinses Eleanor en prinses Sybilla van Luxemburg uit in de koninklijke loge. De koning kwam ook, terwijl vrijdag prinses Astrid op het balkon verscheen in gezelschap van prins Lorenz, prins Joachim, prinses Louisa-Maria enaartshertogin Marie-Gabrielle van Oostenrijk.

En haar interesse in muziek was niet geveinsd, want zowel de koningin als haar man speelden piano. Ze slaagde er ook in haar enthousiasme door te geven aan de volgende generatie door het belang dat ze hechtte aan muziek te benadrukken door de academies te bezoeken waar aanstormend talent werd gesignaleerd. Zo zette ze een traditie voort die zeker slecht begonnen was, want Leopold II noemde muziek een duur lawaai. Koningin Marie-Henriette daarentegen schuwde de opera niet en nodigde haar jongste dochter en nichtjes er graag voor uit, maar er was geen sprake van mecenaat. Toen Koning Albert in 1909 de troon besteeg, veranderde alles onder impuls van Koningin Elisabeth. De vorsten hielpen mee aan de bouw van een Paleis voor Schone Kunsten, dat uiteindelijk in 1928 werd ingehuldigd. De concerten die er werden gehouden, zouden het culturele leven van de hoofdstad aanzienlijk verrijken.

Tegelijkertijd besloot de vioolspelende koningin in 1937 een wedstrijd op te richten om jonge vertolkers te helpen naam te maken bij het grote publiek. Ze kreeg het idee van haar leraar Eugène Isaÿe, die had voorgesteld om hedendaagse muziek in het concours op te nemen en de kandidaten een onuitgegeven stuk te laten leren. Isaÿe stierf in 1931, maar de Koningin slaagde erin het project te verwezenlijken en violist David Oïstrakh nam de fakkel over voor de eerste sessie. De wedstrijd werd onderbroken tijdens de oorlog en hervat in 1951. De oprichting van de Muziekkapel Koningin Elisabeth voegde een extra dimensie toe aan het werk van een in muziek beladen vorstin.

Niet tevreden met het feit dat ze unieke banden had opgebouwd met een aantal wereldberoemde muzikanten wier carrière ze volgde, reisde de koningin naar het buitenland om concerten bij te wonen, met name in Polen, waar haar bezoek een tsunami veroorzaakte. Ze had een suite in het Palazzo Chigi in Siena, waar ze elk jaar enkele dagen doorbracht omringd door muzikanten. Ze volgde het concours met voorbeeldige ijver tot haar dood in 1965. Koningin Fabiola nam de fakkel over tot 2014 en hoewel ze geen muzikante was, drukte ze haar stempel op dit concours, dat in de loop der jaren uitgebreid werd met zang en cello, maar ook met piano en viool. Koningin Mathilde is dus een trots lid van dit koninklijke geslacht, in dienst van een wedstrijd die de geest en het lovenswaardige initiatief van de grootste vorstin die België ooit gekend heeft, huldigt.