Martin Boonen
19 August 2026
Het verblijf begint met een kleine geografische puzzel. In tegenstelling tot wat men zich voorstelt, meldt men zich niet aan bij de ingang van het park, maar bij de receptie van het Wood Hotel, iets verderop aan de weg, waar de registratie van alle gasten plaatsvindt, lodges inbegrepen. Daar haalt men de toegangskaarten voor de lodge op. Deze bereikt men echter niet vanuit die receptie: men moet terugkeren naar de ingang van het park Forestia en vervolgens de accommodatie via de binnenkant van het domein bereiken. De logica klopt, maar het is beter deze van tevoren te kennen om er niet in te verdwalen.
© DR/Forestia
Tijdens ons verblijf in het park dient de lodge Barry als uitvalsbasis. Deze behoort tot een reeks van vijf accommodaties verspreid over het park, elk met de naam van een dier van het domein. Ontworpen voor vier tot zes personen, worden ze verhuurd op basis van halfpension, met toegang tot het park gedurende twee dagen en ontbijt ter plaatse geleverd. Van buitenaf lijkt het lichte houten volume tussen de stammen geplaatst, licht verhoogd op de beboste helling. Binnenin heerst overal hout, licht en ruw, van de vloer tot de wanden, in ruim open ruimtes. Grote ramen kaderen de bomen, terwijl gevlochten hanglampen een warm licht verspreiden over de sobere tinten van het meubilair. Een lage bank, voorzien van kussens, leunt tegen een hoekraam dat uitkijkt op het gebladerte.
© DR/Forestia
© DR/Forestia
Twee slaapkamers zijn verdeeld over de begane grond en de verdieping, aangevuld met een zithoek, een eetkamer en een met hout betimmerde badkamer, waar zich een houten bad met banden bevindt. Het beddengoed is bijzonder comfortabel, en het geheel, voorzien van airconditioning, doet meer denken aan een hotel dan aan een hut: we zijn ver verwijderd van glamping.
© DR/Forestia
© DR/Forestia
Vanaf het terras kijkt men uit over het naburige verblijf, waar zwarte beren en Schotse hooglanders rondlopen. In de middag lieten de beren zich zien zonder ooit helemaal dichterbij te komen, zichtbaar maar op afstand, zoals men ze in de natuur zou waarnemen. Deze terughoudendheid is geen gebrek: het geeft het park een gevoel van ernst en natuurlijke geloofwaardigheid. We zijn niet in Disneyland, en wij zijn bij de beren, niet andersom.
© DR/Forestia
Het domein beslaat vierenveertig hectare vlaktes, tuinen en bossen, waar meer dan driehonderd dieren van een dertigtal soorten in semi-vrijheid leven. De uitgesproken roeping is pedagogisch: een breed publiek de fauna van koude en gematigde klimaten laten ontdekken in een bosrijke omgeving. Geopend in 1973 als wildpark, een tijd overgenomen door de gemeente Theux en vervolgens geprivatiseerd, kreeg het terrein in 2007 de naam Forestia en is sindsdien blijven groeien. Het werkt tegenwoordig samen met een revalidatiecentrum voor wilde fauna, dat het elk jaar zo’n twaalfhonderd gewonde of verweesde dieren toevertrouwt.
© DR/Forestia
Het park is niet erg uitgestrekt en kan in één dag worden bezocht, wat het gemakkelijk maakt om met het gezin te bezoeken. Het pad klimt aan de ene kant, daalt aan de andere kant, wisselt schaduw en enkele zonnestralen af. De verblijven zijn ruim, en het parcours voorziet in echte observatiepunten. Sommige bewoners onttrekken zich aan het zicht, zoals de lynx, die we nauwelijks hebben gezien; de wolven, Canadese en Europese, tonen zich bereidwilliger. Het zijn vooral de hertachtigen die de aandacht trekken. Bij gebrek aan bejaagd te worden, worden ze oud en dragen ze geweien van een omvang die men slechts uitzonderlijk in het wild aantreft.
De keuze van de soorten verdient vermelding: niets echt exotisch. Zelfs wanneer ze uit Noord-Amerika, Azië of Oost-Europa komen, passen ze bij de bossen hier, wat nog bijdraagt aan het gevoel van authenticiteit van het geheel. Onder de bewoners bevinden zich ook bruine beren, te onderscheiden van de zwarte beren die zichtbaar zijn vanuit de lodge Barry.
Merk op dat het seizoen de ervaring beïnvloedt: in de winter wordt het bosbestand lichter en vergemakkelijkt het de observatie van bepaalde dieren, terwijl andere zich terugtrekken. Marmotten houden hun winterslaap, beren houden hun winterslaap en zijn dan zeldzamer. Dat is het ritme van de natuur, men moet het respecteren en het is aan de bezoeker om zich eraan aan te passen, niet andersom. Het is aan hem of haar om te zien welk seizoen het beste past: ze hebben allemaal hun nadelen en voordelen. Het lijkt ons dat de periode van het burlen, die de hertachtigen samenbrengt, geldt als een van de beste momenten van het jaar door op de eerste rij een absoluut betoverend gutturaal concert te bieden.
© DR/Forestia
Het park heeft goed begrepen welke troef zijn kleine zakjes voedsel vertegenwoordigen, verkocht voor weinig geld. Men kan zo de meeste soorten met de hand voeren — de roofdieren uiteraard uitgezonderd. De betreffende verblijven zijn duidelijk aangegeven. De dieren hebben de gewoonte aangenomen: zodra een bezoeker nadert, zakje in de hand, komen ze dichterbij, en men bevindt zich op enkele centimeters van hen. De verleiding om te aaien is groot, maar het is beter zich daarvan te onthouden bij degenen die wilde dieren blijven.
De maaltijden worden genuttigd in de Forest’Bar, het centrale restauratiepunt van het domein, dat verse en lokale producten verwerkt die tijdens het toeristenseizoen aan tafel worden geserveerd. Een speelplaats grenst aan het terras, zodat de ouders een oogje op de kinderen kunnen houden zonder de tafel te verlaten. De kaart is kort maar goed doordacht, van salades tot vlees via pasta, in een verzorgd brasserieregister. Het huis claimt een groot deel huisgemaakt, en men eet er beter dan in veel etablissementen van dit type waar de restauratie vaak de stiefmoeder van het verblijf is. De Forest’Bar serveert ook ijs, tussendoortjes en verfrissingen, met een selectie bieren waaronder huisbieren gebrouwen in een naburige brouwerij.
© DR/Forestia
‘s Ochtends wacht een ontbijtmand bij de deur van de lodge: vleeswaren, smeersel, viennoiserie, brood, fruit, sap en melk. Het geheel is overvloedig en van kwaliteit, met producten die zorgvuldig geselecteerd lijken.
Een van de grote sterke punten, die veel bijdraagt aan het plezier van een verblijf in Forestia, is de kwaliteit van het personeel, of het nu in de Forest’Bar is of overal elders. Attent — zelfs zorgzaam —, professioneel en hartelijk: de Ardennen hebben op dit gebied duidelijk een voorsprong.
De echte verrassing wacht bij het ontwaken. Een blik door het raam volstaat om de zwarte beren te ontdekken, heel dicht bij de lodge. Ze zijn ongetwijfeld gewend om door de bewoners van de lodges te worden gevoerd — ook al is dat strikt verboden —, en hangen ‘s ochtends vroeg graag daar rond. Eén, twee, soms drie: ze bedelen niet echt, maar observeren, en klimmen in de naburige stammen om zich op de hoogte van de ramen te hijsen. Ze tonen zich nieuwsgierig. Het ontbijt op het terras in hun gezelschap nuttigen laat een onvergetelijke herinnering na. Niets garandeert de afspraak, die afhangt van de goede wil van de dieren en het seizoen, maar wanneer deze plaatsvindt, rechtvaardigt deze op zich alleen al de nacht doorgebracht op het domein.
© DR/Forestia
Blijft een laatste onderdeel, afgezonderd van de verblijven: het Avonturenpark, geïnstalleerd midden in het bos, binnen het domein. Men vindt er twaalf klimparcoursen en tokkelbanen, waarvan er één over honderdtwintig meter gaat, evenals een klimwand. De routes zijn gerangschikt naar leeftijd en lengte, van het parcours open voor de allerkleinsten, vanaf twee jaar, tot de lussen gereserveerd voor volwassenen van meer dan één meter tachtig. Elk vertrek wordt voorafgegaan door een briefing van een kwartier, de uitrusting wordt verstrekt en de kinderen bewegen zich op een continue levenlijn. De meest veeleisende routes zullen een uitdaging vormen, zelfs voor atletische profielen. briefing van een kwartier, de uitrusting wordt verstrekt en de kinderen bewegen zich op een continue levenlijn. De meest veeleisende routes zullen een uitdaging vormen, zelfs voor atletische profielen.
Deze activiteit vult de rest van het verblijf goed aan door een zeer andere sportieve activiteit te bieden dan de dierenwaarneming beleefd in het park, terwijl de volledige bosonderdompeling behouden blijft. Het ticket omvat trouwens de toegang tot het dierenpark, wat uitnodigt om het bos op deze twee manieren tijdens hetzelfde bezoek te doorkruisen.
Verwacht in Forestia niet de pure exotiek van een park als Pairi Daiza. De ervaring hier is anders, het is die van het bos in wat het zuiverst en mooiste heeft. Men maakt opnieuw contact met onze Ardennen, echte groene long van ons land, met zijn mysterieuze, bijna mystieke dimensie, waar men soms de indruk heeft meer gezien te worden dan te zien, dit alles zonder iets op te offeren aan het comfort, noch van de bezoekers, noch van de dieren. Het is ook die van een sportbeoefening op hoog niveau aangepast aan alle leeftijden in het hart van een beschermde natuurlijke omgeving.
Advertentie
