Vastgoed

Onderbenutte kantoorgebouwen omvormen tot aantrekkelijke derde plekken: dat is de inzet van Pierre Colaiacovo, oprichter van (re)space. Een aanpak geïnspireerd op de hotelsector die een vraag beantwoordt die sinds de opkomst van telewerk centraal is geworden: hoe geeft u medewerkers weer zin om naar kantoor terug te keren?

Enkele maanden voor hij na veertien jaar aan het roer de leiding van AG Real Estate verlaat, geeft Serge Fautré een onomwonden diagnose van de Brusselse woningmarkt. Zijn overtuiging: de echte moeilijkheid ligt bij de toegankelijkheid van wonen, die voor een groeiend deel van de bevolking achteruitgaat. Nu de fakkeloverdracht nadert, heeft de CEO niets ingeboet aan zijn recht-voor-de-raapstijl noch aan zijn optimisme. Zijn analyse laat zich samenvatten in enkele kernideeën: vandaag een woning vinden in de hoofdstad is een heus parcours, gekenmerkt door de aanhoudende prijsstijging, kleinere oppervlaktes en lange administratieve doorlooptijden.

Bijna tweehonderd bedrijfsleiders, investeerders, architecten en projectontwikkelaars kwamen op 9 juni bijeen in de gerestaureerde tribunes van Drohme voor het Lobby Immo Forum. Op het programma van de debatten: de bijna existentieel geworden kwestie van de stedelijke vierkante meter, zowel in Brussel als in de grote Europese hoofdsteden.

De voormalige renbaan van Boitsfort, een geklasseerde site die lange tijd in onbruik was geraakt, wordt nieuw leven ingeblazen onder de naam Drohme Melting Park. Dertien jaar van procedures en een nooit eerder geziene publiek-private samenwerking waren nodig om de Leopoldiaanse site aan de rand van het Zoniënwoud nieuw leven in te blazen.

Het blijft een droom voor velen: een tweede verblijf aan zee. Even ontsnappen aan de drukte, genieten van rust en natuur, en dat op korte afstand van huis. Het past bovendien in een bredere traditie waarbij vastgoed een belangrijke plaats inneemt in hoe Belgen sparen en investeren, wat zich vertaalt in een stabiele interesse voor kustvastgoed.

Van 6 tot 14 juni 2026 zullen negenendertig privéwoningen hun diepste geheimen prijsgeven voor de derde editie van Vestalia. Het thema van dit jaar, « Ontmoeting », plaatst de eigenaars in het middelpunt van de bezoeken, vanuit de overtuiging dat erfgoed alleen bewaard kan worden door het door te geven.

In steden waar de prijzen per vierkante meter de pan uit rijzen, duiken micro-appartementen van topklasse op als antwoord op de nieuwe levensstijl in de stad. In Parijs heeft ondernemer Thierry Vignal ze het middelpunt gemaakt van zijn nieuwe project ATOM. Een trend die boekdelen spreekt over onze relatie met ruimte.

Memlinc Palace, een instituut aan de Belgische kust sinds 1923, sloot zijn deuren in 2025 na honderdtwee jaar familiegeschiedenis. Het geklasseerde gebouw werd verkocht aan een Gentse ontwikkelaar om er luxueuze residenties van te maken en ligt nu stil na een ongeoorloofde sloop. Het is een geval dat de spanningen tussen erfgoed en vastgoedspeculatie kristalliseert.

Het Belgische crowdlending platform BeeBonds belicht twee nieuwe investeringsmogelijkheden in vastgoed: een volledig gerenoveerde villa op het schiereiland Cap Ferret en een snelgroeiend Ardens landgoed. Deze twee unieke adressen, beschikbaar vanaf slechts €100, illustreren het vermogen van het platform om retailbeleggers toegang te bieden tot markten die voorheen grotendeels aan hen waren voorbehouden.

Op dinsdag 9 juni brengt het Real Estate Lobby Forum experts en economische spelers samen om een centraal thema te bespreken: de grondschaarste. Het evenement vindt plaats in Drohme, op de historische site van het voormalige hippodroom van Boitsfort, aan de rand van het Forêt de Soignes.

Journalist Paul Grosjean en fotografe Mireille Roobaert hebben een boek geschreven over de uitzonderlijke woningen van Brussel, uitgegeven door Aparté. In vijftien hoofdstukken nodigt « Entre murs et jardins » (« Tussen muren en tuinen ») de lezer uit om de deuren open te duwen van plaatsen die vaak ontoegankelijk zijn (herenhuizen, privéparken, geklasseerde woningen) om de menselijke avonturen te ontdekken die de hoofdstad hebben gevormd.

Voordat Knokke-Le-Zoute synoniem werd met elegantie aan zee, was het eerst en vooral een land van geduld. Op het einde van de 18e eeuw legde Philippe-François Lippens, de over-overgrootvader van Maurice-Auguste, een dijk aan en verwierf hij uitgestrekte zoutmoerassen in de streek. Meer dan een eeuw lang werd dit land bebouwd terwijl toeristen massaal naar Oostende en Blankenberge trokken. Knokke daarentegen wachtte zijn tijd af.