In de Big Apple: Sarah Ferguson, de slechte tijden

De Britten hebben altijd van Fergie gehouden. Ze is de typische‘Lady Marmalade ‘ en heeft altijd een brutale uitstraling gehad. Haar stijl was heel Engels en haar publieke optredens zaten vol humor. Er was nooit een saai moment met haar. Sarah Ferguson gaf niets om codes of benen trekken, omdat ze de voorkeur gaf aan het authentieke. Zelfs koningin Elizabeth was tot het einde aan haar gehecht. En toch maakte ze geen deel meer uit van de Windsor clan.

Patatras! Een paar dagen geleden hoorden we van het bestaan van een e-mail die in 2011 is gestuurd naar Jeffrey Epstein, de Amerikaanse financier die centraal staat in een seksschandaal. Het bevat enkele verontrustend tedere woorden van Fergie:  » Uit de grond van mijn hart wil ik je bedanken voor je steun. Je bent altijd een loyale, gulle en superieure vriend geweest voor mij en mijn familie. « . Geen eenvoudige formule, maar de erkenning van een schuld – financieel en moreel. Op dat moment stond Fergie op de rand van een faillissement, miljoenen verloren aan een koninklijke levensstijl zonder vast inkomen. Epstein haalde zijn chequeboekje tevoorschijn: 15.000 pond voor haar direct, maar vooral de vereffening van een veel grotere schuld, waarvan het bedrag onbekend is, om Andrew te behoeden voor een publieke vernedering. Dit gebaar, dat toen een redding leek, lijkt nu een vergiftigd geschenk.

Het schandaal was dat Sarah Ferguson altijd anders had gezworen! Ze had Epstein in het openbaar beschreven als een afschuwelijk persoon, beweerde dat ze hem haatte en dat ze alle banden had verbroken. En nu heeft een intieme e-mail haar ontkenningen van tafel geveegd. Een blijk van genegenheid, bijna intimiteit. Sarah is niet verlegen: ze verdedigt zichzelf door paniek te bepleiten: ze wilde alleen Andrew en hun dochters beschermen, van wie de oudste, Beatrice, naar verluidt geen slungel was als het ging om het runnen van het bedrijf met papa.

Toch was Sarah Ferguson erin geslaagd om langzaam te rehabiliteren. Na haar scheiding van Andrew in 1996 had ze stigmatisering, ondergang en vernederende foto’s meegemaakt. Weet je nog dat ze op haar tenen werd gezogen door haar financieel adviseur en minnaar John Bryan? Maar ze had haar imago weer opgebouwd: kinderboeken, conferenties, liefdadigheidswerk en de strijd tegen borstkanker, die ze tot haar nieuwe publieke strijd had gemaakt. En bovenal was ze close gebleven met Andrew, die tot op de dag van vandaag de Royal Lodge in Windsor deelt. Dat alles valt nu in duigen. Eén voor één stortten haar verbintenissen met de gemeenschap in: 7 van hen braken onmiddellijk met haar, terwijl ze haar hartelijk bedankte voor haar inzet. Haar imago als liefhebbende grootmoeder en kankerbestrijder werd aangetast. Maar ze heeft nog steeds haar charme, haar koppigheid en de zin die ze als een mantra herhaalt:  » Ik ben een overlever.
Ik ben een overlever.
«