• HLCÉ

Aan het hof van de groten: morgen ben ik groothertog

Aan het hof van de grotenHuis van Oranje-Nassau

Thomas de Bergeyck

12 August 2025

De zon slaat naar beneden vanochtend. Het is pas 8 uur op zaterdag en het kwik op de muur van de Tour Sarrasine, ons familiehuis, is al 23 graden. Ik heb ervoor gekozen om naar de markt van Favière te gaan. Hier in Bormes-les-Mimosas is het een instituut. Ik wil een zwarte olijf proeven. Aan een citroen ruiken en de geur van verse rozemarijn inademen. Ik verlang naar eenzaamheid. Naar normaliteit. Mijn naam is Guillaume en over twee maanden bestuur ik mijn land.

Gisteren dacht ik nog aan ons huis met Stéphanie, met onze jongens Charles van 5 en François van twee jaar jonger. Wat een geluk dat we elke dag kunnen glimlachen en genieten van het verstrijken van de tijd. Het gewicht van het monarchale lot? Het is nog ver weg als ik bij het verlaten van het zwembad een warme handdoek om de schouders van mijn kleintjes wikkel. Ik keek naar dit blauwe gestreepte zwempakje, dat aan een lijntje bij het terras was gespannen. Charles was naar me toe gerend, drijfnat, zijn wangen rood van de zon en van het lachen, en zei:« Papa, ik ben een dolfijn« . Als hij eens wist hoezeer hij gelijk had.

Foto Nieuws

In november word ik 44: dan blaas ik mijn kaarsjes uit als groothertog, als staatshoofd van een land waarvoor ik alles wil geven. Het heeft altijd in mijn aderen gezeten. Als huidige luitenant-vertegenwoordiger van Luxemburg heb ik alle trucjes en subtiliteiten onder de knie. Protocol? Een manier van leven, een reflex inmiddels. Ik ben er al aan gewend sinds ik een kind was. De staf van mijn grootvader prins Jean heeft me altijd onbewust laten inzien dat ik een beetje anders was. Het was mijn lot om zo goed mogelijk bewaard te blijven, in de normaliteit die mijn ouders altijd voor me wilden. Dus als ik mijn ‘kleine dauphin’ nu zie, zeg ik tegen mezelf dat het aan mij is om aan zijn toekomst te bouwen, alsof er niets gebeurd is.

Ik ben in Bormes-les-Mimosas. Het is elke zomer zo en ik houd me eraan vast als een boei aan een boot. Het is grappig hoe mensen om me heen zich soms gedragen. Geen gedoe, geen gedoe. Gisterochtend ging ik op mijn hardloopschoenen naar de bakker om het brood te halen, mandje in de hand, voor iedereen. Ik wisselde een paar woorden met de plaatselijke tuinder die Cavaillon-meloenen verkoopt. Hij vertelt me over de mistral, de droogte en zijn dochter die binnenkort gaat trouwen. Hij weet niet – of doet alsof hij het niet weet – dat ik staatshoofd ga worden. En dat geeft me een goed gevoel.

© Photo News

Laatst dronk ik een glas gin en tonic met mijn vader op het terras, met uitzicht op de ondergaande zon. Voor hem loopt het avontuur van het regeren langzaam ten einde. Hij sprak me aan zonder plechtigheid, met vriendelijkheid.  » Het is geen baan. Het is een manier van zijn « . Ik knikte. Ik heb mijn hele leven naar hem gekeken, bij grote en kleine gelegenheden. En wat ik me herinner zijn de stiltes, de blikken, de ingehouden glimlachen. Die stille waardigheid. Het gewicht dat hij altijd droeg met discrete elegantie.

Maar hoe zit het met mij? Zal ik in staat zijn om hetzelfde te doen? Dat vraag ik mezelf elke dag af. s Avonds, als de zon ondergaat boven de baai van Cabasson, herinner ik mezelf eraan dat mijn leven verweven zal blijven met dat van mijn medeburgers. Maar ik zal hier blijven komen, om publieke onvoorziene gebeurtenissen te vergeten. Mijn espadrilles zullen hier altijd zijn. De kiezels op het kleine pad naast de Saraceense toren zullen nog steeds knisperen als we passeren. We zullen zout aan onze handen hebben, zand tussen onze vingers en de warmte van de azuurblauwe zon op ons voorhoofd. Er zal niets veranderen.

Ik, Guillaume, ben het volgende staatshoofd van het Groothertogdom Luxemburg. En ik ben er klaar voor.

Foto omslag: © Sophie Margue/Cour Grand-Ducale via Bestimage

Groothertogin Maria Teresa te gast op de Grandes Conférences Catholiques

Koninklijke kroniek

Op maandag 12 oktober waren groothertogin Maria Teresa van Luxemburg en Chékéba Hachemi te gast op de Grandes Conférences Catholiques, in Bozar. Een jaar na de troonsafstand van groothertog Henri kwam Maria Teresa naar Brussel om te spreken over de strijd die zij sinds 2019 voert met de vereniging Stand Speak Rise Up!: een einde maken aan verkrachting als oorlogswapen en de overlevenden en hun kinderen begeleiden.

Advertentie

Van bezoek naar bezoek, van verrassing naar verrassing

Koninklijke kroniek

Van Denemarken tot Groot-Brittannië stond de voorbije week in het teken van verrassingen. Koningin Mary blijft haar landgenoten verbazen met nieuwe juwelen of andere, omgevormde of aangepaste stukken. Aan de overkant van het Kanaal zorgde het staatsbezoek van de sultan van Oman voor heel wat onverwachte momenten, van de juwelen van koningin Camilla tot de toespraak van koning Charles.

Alle artikels

Toekenning van de GENeHOPE-beurzen 2026

Jetset & Adel

In de Villalobar bij Belfius in Brussel vierde GENeHOPE zijn jaarlijkse toekenning van beurzen gewijd aan genetisch onderzoek, in aanwezigheid van zijn wetenschappelijk comité, zijn partners, zijn donateurs en families van patiënten. Een avond waar wetenschappelijke excellentie samenviel met de emotie van ontmoetingen en de hoop gewekt door de vooruitgang van de medische genetica. © Violaine Le Hardÿ de Beaulieu

15/06/2026

Alle artikels